395px

De kinderen van het vaderland

Nino Ferrer

Les enfants de la patrie

On se réveille un jour de gloire
Parmi des choses, parmi des gens
Et si c'est la cour des miracles
C'est en l'apprenant qu'on l'apprend.

Elle, elle est seule, elle est naïve
Le monde est tendre et différent
La mer est calme. on part à l'aventure
Pour le meilleur et pour le pire.

Voilà le printemps qui se lève
Il en faut vingt pour l'achèvement
Lune et dollars, matraque et rêves
La matraque, c'est ce qui prend plus longtemps.

On fait la croix sur ce qui reste
La croix de guerre évidemment
Ensemble il faudra vaincre, ou bien subir
Tout le meilleur et tout le pire.

Et puis voilà le soir qui tombe
Après deux heures, après cent ans
C'est une question sans importance
Ce n'est qu'une question de temps.

Allons enfants de la Patrie
Allons gaiement vers le destin
Survivre un peu
Apprendre un peu
Sourire un peu
Aimer un peu
Souffrir un peu
Mourir un peu
Pour rien.

De kinderen van het vaderland

We worden wakker op een dag van glorie
Tussen dingen, tussen mensen
En als het de hof van wonderen is
Leer je het pas als je het leert.

Zij, zij is alleen, zij is naïef
De wereld is teder en anders
De zee is kalm. we gaan op avontuur
Voor het beste en voor het slechtste.

Daar is de lente die opkomt
Je hebt er twintig nodig voor de voltooiing
Maan en dollars, knuppel en dromen
De knuppel, dat is wat het langst duurt.

We maken de balans op van wat er over is
De oorlogskruis, uiteraard
Samen moeten we overwinnen, of lijden
Het beste en het slechtste.

En dan is daar de avond die valt
Na twee uur, na honderd jaar
Het is een vraag zonder belang
Het is slechts een kwestie van tijd.

Laten we gaan, kinderen van het vaderland
Laten we vrolijk naar het lot gaan
Overleven een beetje
Leren een beetje
Lachen een beetje
Hou een beetje van elkaar
Lijden een beetje
Sterven een beetje
Voor niets.

Escrita por: Nino Ferrer