Entre La Lluvia y Tú
Desnuda la mañana
Tus huellas siguen ardiendo en mis muslos
La ciudad bosteza en gris
Pero tú y yo
Seguimos encendidas
Jugando a no hablar
Con los cuerpos diciéndolo todo
Tu aliento aún vibra en la taza
Y mi espalda recuerda tu mapa
La calle llora invierno
Pero dentro de mí
Te guardo encendida
Si me recorres sin prisa
Si me susurras sin miedo
Yo pintaré de calor
Cada rincón de tu pecho
Aunque el cielo esté gris
Aunque el viento nos muerda
Yo me haré abrigo en tus besos
Invierno será
Pero amor, no tendremos frío
El reloj se ha dormido
Y el café ya no importa
Solo tú
Lloviéndome adentro
Como si este día naciera de tu piel
¿Te acuerdas, amor?
Dijimos que el mundo podía apagarse
Si nos seguíamos tocando
Quédate en mi almohada
Haz hogar en mis caderas
Yo seré tu manta, tu fuego
Tu promesa sin palabra
Invierno será
Pero amor, no habrá distancia
Invierno será
Y aún así
Arderemos
Tussen de Regen en Jij
Naakt is de ochtend
Jouw sporen branden nog op mijn dijen
De stad gaapt in grijs
Maar jij en ik
Blijven vurig
Spelen met woorden
Met onze lichamen die alles zeggen
Jouw adem trilt nog in de kop
En mijn rug herinnert jouw kaart
De straat huilt om de winter
Maar diep van binnen
Bewaar ik je vurig
Als je me zonder haast verkent
Als je me fluistert zonder angst
Zal ik met warmte schilderen
Elk hoekje van je borst
Ook al is de lucht grijs
Ook al bijt de wind ons
Zal ik me verpakken in jouw kussen
Het wordt winter
Maar schat, we zullen het niet koud hebben
De klok is in slaap gevallen
En de koffie doet er niet meer toe
Alleen jij
Die binnenin me regent
Alsof deze dag uit jouw huid geboren wordt
Herinner je het nog, schat?
We zeiden dat de wereld kon doven
Als we elkaar maar bleven aanraken
Blijf op mijn kussen
Maak een thuis in mijn heupen
Ik zal je deken zijn, je vuur
Je belofte zonder woorden
Het wordt winter
Maar schat, er zal geen afstand zijn
Het wordt winter
En toch
Zullen we branden