Eu e o Rio
Mateando a sede do pago
Na sonolência das margens
Sobre um espelho de imagens
Passa o rio tranqüilamente
Estrada clara de seiva
Lua de estrelas prateado
Onde peleia o dourado
Na boca dos espinhéis
(Peregrino dos caminhos
No rumo dos horizontes
Adeus no calor dos ninhos
Acena o sonho dos montes
Meu corpo, barca perdida
Entre canções despraiando
Passando no rio da vida
Vagando, sempre vagando)
Debruça em sono a barranca
deslisa a balsa sonhando
Por entre nuvens rogando
Mistérios dos aguapés
Nunca retorna ao caminho
Desmaiado em suas ânsias
Mergulha pelas distâncias
Sem saber bem o que quer
(Meu corpo, barca perdida
Entre canções despraiando
Passando no rio da vida
Vagando, sempre vagando
Peregrino dos caminhos
No rumo dos horizontes
Matando a sede da terra
Vivendo a sede de andar)
Ik en de Rivier
Mateando de dorst van het land
In de slaperigheid van de oevers
Over een spiegel van beelden
Gaat de rivier rustig voorbij
Heldere weg van levenssap
Maan van zilveren sterren
Waar het goud strijdt
In de mond van de doorns
(Pelgrim van de paden
Op weg naar de horizonten
Vaarwel in de warmte van de nesten
Groet de droom van de bergen
Mijn lichaam, verloren schip
Tussen liederen die zich ontvouwen
Langs de rivier van het leven
Dwalend, altijd dwalend)
Leunt in slaap de oever
Glijdt de veerboot dromend
Tussen wolken smekend
Mysteries van de waterplanten
Keert nooit terug naar het pad
Flauwgevallen in zijn verlangens
Duikt door de afstanden
Zonder goed te weten wat hij wil
(Mijn lichaam, verloren schip
Tussen liederen die zich ontvouwen
Langs de rivier van het leven
Dwalend, altijd dwalend
Pelgrim van de paden
Op weg naar de horizonten
De dorst van de aarde stillend
Levend de dorst om te gaan)