Por La Vida
Lo absurdo y sin razón sería
No saber qué hacer con nuestras alegrías,
Y apretarlas en la mano
Y seguir andando con ellas
Por la vida.
Lo torpe y criminal sería
Dar la espalda a los que luchan cada día,
No tenderles nuestra mano
Y seguir encerrados con ella
Por la vida.
Yo sólo te diré sobre las cosas de esta hora
Cómo es que siente aquí la inmensa mayoría.
Si somos igual que tú
Y tú no puedes ser feliz,
¿de qué nos valen todas nuestras alegrías?
Lo absurdo y criminal sería
No ayudarte con más fuerza cada día,
No ponerse de tu lado
Ni luchar aquí contigo
Por la vida.
Voor het Leven
Het absurde en zonder reden zou zijn
Niet te weten wat te doen met onze vreugde,
En het in de hand te knijpen
En verder te gaan met hen
Voor het leven.
Het onhandige en criminele zou zijn
De rug toekeren naar degenen die elke dag vechten,
Geen hand uit te steken
En opgesloten te blijven met hen
Voor het leven.
Ik zal je alleen vertellen over de dingen van dit moment
Hoe de overweldigende meerderheid hier voelt.
Als we net als jij zijn
En jij niet gelukkig kunt zijn,
Wat hebben al onze vreugden dan voor nut?
Het absurde en criminele zou zijn
Je niet elke dag met meer kracht te helpen,
Niet aan jouw zijde te staan
Of hier met jou te vechten
Voor het leven.