Las
Moje nieczułe na ból ciało
Leży rozczłonkowane
Na purpurowo zabarwionym śniegu
W zakrzepłej kałuży krwi
Po walce, walce w której
Me ciało umarło
Po walce ciężkiej
Jak ciężkie było uderzenie miecza
Miecza, który rozpłatał mą skroń
Teraz gdy moje ciało umarło
Wiem że nie powinienem ufać nikomu
Wszyscy zawiedli mnie...
Lecz nie zapomnę wrogów
Wrogów, których dosięgnął mój miecz
W ich oczach widziałem wodospady
To wlewająca się w nich śmierć
Teraz na polu, gdzie
Stoczyłem mój ostatni bój
Rosną drzewa
Nad mym grobem szumi las
Spełnił się mój wieczny sen
Sen, w którym las mi domem jest
Teraz żyję nim!
Los Árboles
Mi cuerpo insensible al dolor
Yace desmembrado
En la nieve teñida de púrpura
En el charco coagulado de sangre
Tras la batalla, la batalla en la que
Mi cuerpo murió
Tras la dura batalla
Como duro fue el golpe de la espada
La espada que partió mi cráneo
Ahora que mi cuerpo ha muerto
Sé que no debo confiar en nadie
Todos me han fallado...
Pero no olvidaré a mis enemigos
Enemigos a los que alcanzó mi espada
En sus ojos vi cascadas
La muerte fluyendo en ellos
Ahora en el campo, donde
Libré mi última batalla
Los árboles crecen
El bosque susurra sobre mi tumba
Se ha cumplido mi sueño eterno
Un sueño donde el bosque es mi hogar
¡Ahora vivo en él!