żYć By Trwać!
Każdy dzień to nasza krew
Gdy co dzień walczyć trzeba
O ideały z przeszłości dni
Ja muszę żyć, by mogło to trwać
By, co dzień wzniecać pożar!
Wielcy, samotni, pragnący
Tak trwamy w ogień zapatrzeni
Na starym kopcu, na świętym miejscu
Wiecznie w jednym pragnieniu
ŻYć tak by trwać
By co dzień wzniecać pożar!
Jestem jak ten wiatr ze wzgórz
Co przywiał ten pradawny krzyk
Wciśnięty w skaliste szczeliny
W korę drzew, w ziemię
Zrodzony by trwać
By, co dzień wzniecać pożar!
Pewnego dnia, ukresu mych sił
Gdy w Nawii czeluść zimną
Przyjdzie mi czas
Chcę z dumą spojrzeć wstecz
ŻE nie zmarnowałem tych lat
ŻE żyłem by mogło to trwać
Co dzień wzniecając pożar!
¡Vida para Persistir!
Todos los días es nuestra sangre
Cuando todos los días tienes que luchar
Acerca de los ideales de los últimos días
Tengo que vivir para que dure
¡Para encender un fuego todos los días!
Grande, solitario, queriendo
Así es como persistimos en el fuego
En un viejo montículo, en un lugar sagrado
Para siempre en un deseo
Vivir para durar
¡Para encender un fuego todos los días!
Soy como el viento de las colinas
¿Qué lloró este antiguo?
Empujado en las grietas rocosas
En la corteza de los árboles, en el suelo
Nacido para durar
¡Para encender un fuego todos los días!
Un día, el fin de mi fuerza
Cuando en Navigi el frío
Mi hora llegará
Quiero mirar hacia atrás con orgullo
No he desperdiciado esos años
Que viví para que pudiera durar
¡Todos los días, iniciando un incendio!