Lune
Lune
Qui là-haut s'allume
Sur
Les toits de Paris
Vois
Comme un homme
Peut souffrir d'amour
Bel
Astre solitaire
Qui meurt
Quand revient le jour
Entends
Monter vers toi
La chant de la terre
Entends le cri
D'un homme qui a mal
Pour qui
Un million d'étoiles
Ne valent
Pas les yeux de celle
Qu'il aime
D'un amour mortel
Lune
Lune
Qui là-haut s'embrume
Avant
Que le jour ne vienne
Entends
Rugir le cœur
De la bête humaine
C'est la complainte
De Quasimodo
Qui pleure
Sa détresse folle
Sa voix
Par monts et par vaux
S'envole
Pour arriver jusqu'à toi
Lune
Veille
Sur ce monde étrange
Qui mêle
Sa vois au ch'œur des anges
Lune
Qui là-haut s'allume
Pour
Éclairer ma plume
Vois
Comme un homme
Peut souffrir d'amour
D'amour
D'amour
Maan
Maan
Die daarboven oplicht
Op
De daken van Parijs
Zie
Hoe een man
Kan lijden om liefde
Prachtig
Eenzaam sterrenbeeld
Dat sterft
Als de dag terugkomt
Hoor
Stijgen naar jou
Het lied van de aarde
Hoor de schreeuw
Van een man die pijn heeft
Voor wie
Een miljoen sterren
Niet waard zijn
De ogen van degene
Van wie hij houdt
Van een dodelijke liefde
Maan
Maan
Die daarboven vervaagt
Voor
De dag komt
Hoor
Het hart brullen
Van het menselijke beest
Het is de klaagzang
Van Quasimodo
Die huilt
Om zijn waanzinnige verdriet
Zijn stem
Over bergen en dalen
Vliegt
Om bij jou te komen
Maan
Waak
Over deze vreemde wereld
Die
Zijn stem mengt met het koor der engelen
Maan
Die daarboven oplicht
Om
Mijn pen te verlichten
Zie
Hoe een man
Kan lijden om liefde
Om liefde
Om liefde