395px

Madre Tierra

Numen

Ama Lurra

Ernaldu zen ludia
Zerua eta lurra ezkontzean,
Barreiatu zen hazia
Haizeaz natura orraztean,
Murgildu zen guztia
Zure negarraz lurzorua estaltzean,
Inguratu zenuen ekia
Argiaren beroa arnastean,
Eta erne zen bizia
Uholdea baretzean.

Oh! Ama lurra zure seme gaituzu,
Oh! Ama lurra babes gaitzazu.

Unkigarria zure edertasunean
Goiztiriaren argi printzekin egunona ematean,
Misteriotsua zure isiltasunean
Ilargiari gauean ezpainak ferekatzean ,
Sentibera udazkenean hostoak zimurtzean
Orbelaren mantuaz sustraiak humeltzean,
Liluragarria zure bizitasunean
Ostadarraren argiaz ortzia zeharkatzean,
Bortitza zure haserrean
Iriztuaren adarrez lurraren erraiak iltzatzean.

Madre Tierra

Ernaldu era un juego
Cielo y tierra en matrimonio,
Semilla esparcida
Por el viento en la naturaleza salvaje,
Todo se sumergió
En tu llanto cubriendo la tierra,
Rodeaste la tormenta
En el calor de la luz,
Y temprano era la vida
En el abrazo del frío.

¡Oh! Madre Tierra, cuida a tus hijos,
¡Oh! Madre Tierra, protégenos.

Inigualable en tu belleza
Al dar el día con los destellos del amanecer,
Misterioso en tu silencio
Acariciando la luna con los dedos por la noche,
Sensible en el otoño al arrugar las hojas
Con el manto del otoño humedeciendo las raíces,
Encantador en tu vitalidad
Atravesando el corazón del árbol con la luz del sol,
Feroz en tu ira
Afilando las garras de la tierra con las ramas del roble.

Escrita por: