Hóstia
Os que sobravam encostados no balcão
Ali permaneciam nos trabalhos
Em meio ao ar parado
Não se ouve tiros, não há estardalhaço
Bicho-gente, bicho-grilo, quero que se dane
Olhos de injeção
Gatos humanos espreitam
Choram mimados meu rango
Gatos humanos espreitam
E choram mimados meu rango
Não dividiria com qualquer animal
Meu prato de domingo
A carne assada é o principal
Mesmo um mendigo elegante da rua
Prato bonito ou feio, minha cabana, minha angústia
Meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Sentia proteção infantil
Mas permanecia assustado
Acuado em situação, hiena
Não sou carne barata
Varejo imaginando, pedaço do atacado
Que pena
Sentia proteção infantil
Mas permanecia assustado
Acuado em situação, hiena
Não sou carne barata
Varejo imaginando, pedaço do atacado
Que pena, me dói, rói
Oh blin, blin, blin, blin dói
Blin, blin, blin, blin dói
Blin dói, blin dói, blin dói, blin dói
Blin, blin, blin, blin, blin, blin dói
Blin, blin, blin, blin dói
Blin dói, blin dói
Os que sobravam encostados no balcão
Ali permaneciam nos trabalhos
Em meio ao ar parado
Não se ouve tiros, não há estardalhaço
Bicho-gente, bicho-grilo, eu quero que se dane
Olhos de injeção
Gatos humanos espreitam
Choram mimados meu rango
Gatos humanos espreitam
E choram mimados meu rango
Não dividiria com qualquer animal
Meu prato de domingo
A carne assada é o principal
Mesmo um mendigo elegante da rua
Prato bonito ou feio, minha cabana, minha angústia
Não dividiria com qualquer animal
Meu prato de domingo
A carne assada é o principal
Mesmo um mendigo elegante da rua
Prato bonito ou feio, minha cabana, minha angústia
Meu escudo, a minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Ah! Meu escudo, meu escudo é minha hóstia
Oh blin, blin, blin, blin dói
Blin, blin, blin, blin dói
Blin dói, blin dói, blin dói, blin dói
Blin, blin, blin, blin, blin, blin dói
Blin, blin, blin, blin dói
Blin dói, blin dói
Hóstia
Die, die noch übrig waren, lehnten am Tresen
Dort blieben sie bei der Arbeit
Inmitten der stagnierenden Luft
Man hört keine Schüsse, es gibt keinen Lärm
Menschenvieh, Grashüpfer, mir doch egal
Augen wie Spritzen
Menschenkatzen lauern
Weinen verwöhnt um mein Essen
Menschenkatzen lauern
Und weinen verwöhnt um mein Essen
Ich würde nicht mit irgendeinem Tier teilen
Mein Sonntagsessen
Das Bratenfleisch ist das Wichtigste
Selbst ein eleganter Obdachloser auf der Straße
Schönes oder hässliches Gericht, meine Hütte, mein Kummer
Mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ich fühlte mich wie ein Kind beschützt
Doch ich blieb verängstigt
Eingeklemmt in der Situation, Hyäne
Ich bin kein billiges Fleisch
Einzelhandel, ich stelle mir vor, ein Stück vom Großhandel
Wie schade
Ich fühlte mich wie ein Kind beschützt
Doch ich blieb verängstigt
Eingeklemmt in der Situation, Hyäne
Ich bin kein billiges Fleisch
Einzelhandel, ich stelle mir vor, ein Stück vom Großhandel
Wie schade, es tut weh, nagt
Oh blin, blin, blin, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin tut weh
Blin tut weh, blin tut weh, blin tut weh, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin, blin, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin tut weh
Blin tut weh, blin tut weh
Die, die noch übrig waren, lehnten am Tresen
Dort blieben sie bei der Arbeit
Inmitten der stagnierenden Luft
Man hört keine Schüsse, es gibt keinen Lärm
Menschenvieh, Grashüpfer, mir doch egal
Augen wie Spritzen
Menschenkatzen lauern
Weinen verwöhnt um mein Essen
Menschenkatzen lauern
Und weinen verwöhnt um mein Essen
Ich würde nicht mit irgendeinem Tier teilen
Mein Sonntagsessen
Das Bratenfleisch ist das Wichtigste
Selbst ein eleganter Obdachloser auf der Straße
Schönes oder hässliches Gericht, meine Hütte, mein Kummer
Ich würde nicht mit irgendeinem Tier teilen
Mein Sonntagsessen
Das Bratenfleisch ist das Wichtigste
Selbst ein eleganter Obdachloser auf der Straße
Schönes oder hässliches Gericht, meine Hütte, mein Kummer
Mein Schild, meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Ah! Mein Schild, mein Schild ist meine Hóstia
Oh blin, blin, blin, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin tut weh
Blin tut weh, blin tut weh, blin tut weh, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin, blin, blin tut weh
Blin, blin, blin, blin tut weh
Blin tut weh, blin tut weh
Escrita por: Alexandre Meneses, Marcelo Lobato, Falcao, Lauro Farias, Marcos Lobato