Olvida Mi Nombre
No hay razón que ayude a pensar
por qué no siento como ayer.
Cara y cruz de una realidad
que me atormenta cada vez más.
No se ni cuando comencé a perder el interés,
no se si fuiste la otra mitad alguna vez,
por no saber no se si puedes entender
que ya no soy tu príncipe azul...
Olvida hasta mi nombre.
No hay razón que ayude a pensar
por qué no siento como ayer.
Cara y cruz de una realidad
que me atormenta cada vez más.
Aunque ocultarse tras la verdad no sea un error,
noventa veces te dije si cuando era no,
de mil maneras quise intentar hacerte ver,
que ya no soy tu príncipe azul...
Olvida hasta mi nombre.
No hay razón que ayude a pensar
por qué no siento como ayer.
Cara y cruz de una realidad
que me atormenta cada vez más.
Olvídame, olvídate,
que ya no siento como ayer
Vergeet Mijn Naam
Er is geen reden om na te denken
waarom ik me niet meer voel zoals gisteren.
Kant en kruis van een realiteit
die me steeds meer kwelt.
Ik weet niet eens wanneer ik begon te verliezen
het interesse, ik weet niet of jij ooit de andere helft was,
omdat ik het niet weet, weet ik niet of je kunt begrijpen
dat ik niet meer jouw prins op het witte paard ben...
Vergeet zelfs mijn naam.
Er is geen reden om na te denken
waarom ik me niet meer voel zoals gisteren.
Kant en kruis van een realiteit
die me steeds meer kwelt.
Ook al is je verstoppen achter de waarheid geen fout,
negentig keer heb ik je gevraagd of het nu was,
op duizend manieren heb ik geprobeerd je te laten zien,
dat ik niet meer jouw prins op het witte paard ben...
Vergeet zelfs mijn naam.
Er is geen reden om na te denken
waarom ik me niet meer voel zoals gisteren.
Kant en kruis van een realiteit
die me steeds meer kwelt.
Vergeet me, vergeet jezelf,
want ik voel me niet meer zoals gisteren.