De Zeeman
De kroeg wordt een klit, als iedereen luistert.
Om het verhaal te horen dat de dronkaard zacht fluistert.
Het gaat over zijn tijd, een tijd lang vervlogen.
Ieder die luistert zit voorover gebogen.
Hij was een zeeman, een bonk uit 1 stuk.
Die de zeeën heeft bevaren op zoek naar geluk.
Z'n verhaal is fantastisch, z'n boodschap is triest.
Hoe iemand die weggaat zijn vrienden verliest.
Was een zeeman en toonde nooit pijn.
Z'n hart weet wel beter, gescheurd van venijn.
Morgens in de tropen, nachten in Parijs.
Maar zijn koffer is leeg aan het eind van de reis.
De zeeman met zijn blauwe pet weet hoe het is.
Maten te over, aan vrienden een gemis.
Vechten in kroegen, in straten vol rood.
Op zee en in havens vonden velen de dood.
De zeeman is oud nu met rimpels van de tijd.
Zijn leven was vol van drank en van spijt.
Want als iedereen luistert als hij zijn leven lalt.
Beleeft hij alles weer met zijn vuisten gebald.
Hij was een zeeman, een bonk uit 1 stuk.
Die de zeeën heeft bevaren op zoek naar geluk.
Z'n verhaal is fantastisch, z'n boodschap is triest.
Hoe iemand die weggaat zijn vrienden verliest.
Was een zeeman en toonde nooit pijn.
Z'n hart weet wel beter, gescheurd van venijn.
Morgens in de tropen, nachten in Parijs.
Maar zijn koffer is leeg aan het eind van de reis.
De zeeman staat op en gaat op de pot.
Voor hem is dit altijd het grootste genot.
Want hij schijt op een ieder die niet weet hoe het voelt.
Die luisteren en lachen maar niet weten wat hij bedoelt.
Hij was een zeeman, een bonk uit 1 stuk.
Die de zeeën heeft bevaren op zoek naar geluk.
Z'n verhaal is fantastisch, z'n boodschap is triest.
Hoe iemand die weggaat zijn vrienden verliest.
Was een zeeman en toonde nooit pijn.
Z'n hart weet wel beter, gescheurd van venijn.
Morgens in de tropen, nachten in Parijs.
Maar zijn koffer is leeg aan het eind van de reis.
's Morgens in de tropen en nachten in Parijs.
Maar zijn koffer is leeg aan het eind van de reis.
El Marinero
La taberna se llena, cuando todos escuchan.
Para escuchar la historia que el borracho susurra suavemente.
Se trata de su tiempo, un tiempo ya pasado.
Todos los que escuchan están inclinados hacia adelante.
Era un marinero, un pedazo de hombre.
Que surcó los mares en busca de la felicidad.
Su historia es fantástica, su mensaje es triste.
Cómo alguien que se va pierde a sus amigos.
Era un marinero y nunca mostraba dolor.
Su corazón sabe mejor, desgarrado por el veneno.
Mañanas en los trópicos, noches en París.
Pero su maleta está vacía al final del viaje.
El marinero con su gorra azul sabe cómo es.
Muchos compañeros, una falta de amigos.
Luchando en tabernas, en calles llenas de rojo.
En el mar y en puertos muchos encontraron la muerte.
El marinero es viejo ahora, con arrugas del tiempo.
Su vida estuvo llena de alcohol y arrepentimiento.
Porque cuando todos escuchan mientras balbucea su vida.
Revive todo con los puños apretados.
Era un marinero, un pedazo de hombre.
Que surcó los mares en busca de la felicidad.
Su historia es fantástica, su mensaje es triste.
Cómo alguien que se va pierde a sus amigos.
Era un marinero y nunca mostraba dolor.
Su corazón sabe mejor, desgarrado por el veneno.
Mañanas en los trópicos, noches en París.
Pero su maleta está vacía al final del viaje.
El marinero se levanta y va al baño.
Para él, siempre es el mayor placer.
Porque caga en todos los que no saben cómo se siente.
Que escuchan y se ríen pero no entienden lo que quiere decir.
Era un marinero, un pedazo de hombre.
Que surcó los mares en busca de la felicidad.
Su historia es fantástica, su mensaje es triste.
Cómo alguien que se va pierde a sus amigos.
Era un marinero y nunca mostraba dolor.
Su corazón sabe mejor, desgarrado por el veneno.
Mañanas en los trópicos, noches en París.
Pero su maleta está vacía al final del viaje.
Mañanas en los trópicos y noches en París.
Pero su maleta está vacía al final del viaje.