Iš Širdies...
Kas gimsta su þenklu kovot,
Niekada nepaleis kalavijo ið rankø aðtraus.
Kas trokðta á ugná áþengti aukodamas savo gyvenimà,
Skausmo nejaus.
Kas mirðta neþinodamas baimës,
Kraujuojanèià ðirdá pridengæs ranka,
Sutinka aukðèiausiam kalne savo tëvus ir protëvius
Geriant, dainuojant drauge.
Nër mûðio be liepsnos, nër laisvës be kovos,
Kaip kraujo be þaizdos...
Nër þemës be mirties, nër þygio be vilties,
Kaip ðviesos be iðminties...
Nër kelio be kanèios, nër galo be pradþios,
Kaip melo be tiesos...
Nër þaibo be ugnies, nër þodþio be garbës,
Kerðtas verþias ið ðirdies...
Kas ieðko nesibaigianèio kelio,
Á savo svajones klajos amþinai.
Kas randa jëgø atlaikyti audras,
Nepabûgs á bedugnæ paþvelgt ið aukðtai.
Kas mato, kaip sukasi amþinas ratas,
Pabunda uþmerkæs akis,
Kas jauèia, kaip vëjai alsuoja mirtim,
Tam dega prieð mûðá ðirdis.
Desde el corazón...
Quien nace con una marca para luchar,
Nunca soltará la espada de sus manos cansadas.
Quien se acerca al fuego, abrazando el dolor de su vida,
No sentirá el dolor.
Quien muere sin conocer el miedo,
Cubriendo con su mano la sangrante herida en el corazón,
Encuentra en la montaña más alta a sus padres y ancestros,
Bebe, cantando juntos.
Sin fuego en la boca, sin libertad sin lucha,
Como sangre sin cicatriz...
Sin tema sin muerte, sin deseo sin esperanza,
Como luz sin sabiduría...
Sin camino sin dolor, sin final sin comienzo,
Como mentira sin verdad...
Sin llama sin fuego, sin honor sin orgullo,
Arrancado desde el corazón...
Quien busca un camino interminable,
Vaga eternamente en sus sueños.
Quien encuentra fuerzas para resistir las tormentas,
No se hundirá al mirar desde lo alto.
Quien ve cómo gira la rueda eterna,
Despierta con los ojos vendados,
Quien siente cómo los vientos susurran la muerte,
Arde en su corazón antes de la boca.