Noches de Bohemia
Noches de bohemia y de ilusión,
Yo no me doy a la razón, tú como te olvidaste eso.
Busco y no encuentro una explicación,
Sólo la desilusión de que falsos fuerón tus besos.
Yo no sé como olvidarte,
Como arrancarte de mi adentro,
Desde que te marchaste mi vida es un tormento.
Ya no quiero recordarte,
Ni siquiera un momento,
Pero llevo tu imagen clavado en mi pensamiento.
Noches de bohemia y de ilusión,
Yo no me doy a la razón, tú como te olvidaste eso.
Yo quiero vivir distante,
De todo aquello que era nuestro,
Pero el aire me trae aromas de recuerdo.
No me pidas que me calle,
Que tú no sabes lo que siento,
Que me has hecho una herida en mi sentimiento.
Noches de bohemia y de ilusión,
Yo no me doy a la razón, tú como te olvidaste eso.
Busco y no encuentro una explicación,
Sólo la desilusión de que falsos fuerón tus besos. [3x]
Nachten van Bohemie
Nachten van bohemie en van illusie,
Ik geef me niet over aan de rede, hoe kon je dat vergeten?
Ik zoek en vind geen verklaring,
Alleen de desillusie dat je kussen vals waren.
Ik weet niet hoe ik je moet vergeten,
Hoe ik je uit mijn binnenste moet trekken,
Sinds je weg bent is mijn leven een kwelling.
Ik wil je niet meer herinneren,
Zelfs niet voor een moment,
Maar ik heb je beeld in mijn gedachten gegrift.
Nachten van bohemie en van illusie,
Ik geef me niet over aan de rede, hoe kon je dat vergeten?
Ik wil afstand nemen,
Van alles wat van ons was,
Maar de lucht brengt me geuren van herinnering.
Vraag me niet om te zwijgen,
Want je weet niet wat ik voel,
Je hebt een wond in mijn gevoel geslagen.
Nachten van bohemie en van illusie,
Ik geef me niet over aan de rede, hoe kon je dat vergeten?
Ik zoek en vind geen verklaring,
Alleen de desillusie dat je kussen vals waren. [3x]