Firenze
Firenze,
città di ingegni arditi,
la vive in una culla di colli
che son sempre, sempre fioriti.
Chi c'ha la sua francese,
chi c'ha la sua australiana
e poi c'è chi c'ha l'inglese
oppur l'americana.
Io c'ho la mi' biondona,
la 'un sarà scicche, l'è forse una ciartrona,
però l'adoro senza reticenze, bah,
e perchè l'è come me, l'è di Firenze.
Firenze,
città delle colline,
in un punto che c'ha in piano
c'è un bosco che si chiama, chiama Cascine.
Chi va con la vettura,
chi va con il cavallo
e che il cielo sia coperto
o sotto un tramonto giallo.
Io vo, come tu vedi,
vo alle Cascine e ci vo sempre a piedi,
l'aspetto e viene piena di movenze
come fan le donnine di Firenze.
Firenze,
città di Vial dei Colli,
nel mezzo al gran piazzale
ci passan tanti furbi e tanti polli.
Chi va pei panorama
e chi va far all'amore,
ma c'è chi i spini passa
e gli si schianta il core.
E passa tra tante voci
e dicon: Guarda e va i' Monte alle Croci.
Cappelli in mano, quattro riverenze
sotto un tramonto rosso di Firenze.
Firenze,
città dove son nato,
non so per qual ragione,
se 'un ti rivedo un pò, son disperato.
Scrissi questa canzone
e tanti l'hanno cantata,
però co' il mi' vocione
e la 'un s'era registrata.
Certo, non so un tenore
ma pe' Firenze esturo la passione
e il disco che ho cantato con amore
li è della casa "Voce di' Padrone".
Florence
Florence,
stad van gedurfde geesten,
deze leeft in een wieg van heuvels
waar altijd, altijd bloemen bloeien.
Wie heeft zijn Franse,
wie heeft zijn Australische
en dan is er wie de Engelse heeft
of de Amerikaanse.
Ik heb mijn blonde schat,
ze is misschien geen schoonheid, misschien een trut,
maar ik adoreer haar zonder terughoudendheid, bah,
en omdat ze zoals ik is, is ze uit Florence.
Florence,
stad van de heuvels,
op een plek die vlak is
is er een bos dat Cascine heet.
Wie gaat met de auto,
wie gaat te paard
en of de lucht bewolkt is
of onder een gele zonsondergang.
Ik ga, zoals je ziet,
ik ga naar de Cascine en ga altijd te voet,
ik wacht en ze komt vol bewegingen
zoals de dames van Florence doen.
Florence,
stad van Vial dei Colli,
midden op het grote plein
lopen veel slimmen en veel sukkels.
Wie gaat voor het uitzicht
en wie gaat om te vrijen,
maar er zijn er die de doornen passeren
en hun hart breekt.
En het gaat voorbij tussen veel stemmen
en ze zeggen: Kijk, ga naar Monte alle Croci.
Hoeden in de hand, vier buigingen
onder een rode zonsondergang van Florence.
Florence,
stad waar ik ben geboren,
ik weet niet waarom,
als ik je niet een beetje zie, ben ik wanhopig.
Ik schreef dit lied
en velen hebben het gezongen,
maar met mijn grote stem
is het niet opgenomen.
Zeker, ik ben geen tenor
maar voor Florence breng ik de passie
en de plaat die ik met liefde heb gezongen
is van het label 'Voce di' Padrone'.