Hoja En Blanco
Fue imposible sacar tu recuerdo de mi mente, fue
Imposible olvidar, que algún día yo
Te quise... Tanto tiempo paso desde el día
Que te fuiste, ahi supe que las despedidas son muy
Tristes, nunca me imagine que un tren se llevara
En su viaje aquellas ilusiones que de niños
Nos juramos, todos tus sentimientos los guardaste
En tu equipaje, quisiste consolarme y me dijiste
Yo te amo, desde entonces no supe que seria de tu
Vida, desde entonces no supe si algún
Día regresabas, los amigos del pueblo
Preguntaron si volvías, llorando di la
Espalda y no les supe decir nada...ayer que
Regrese a mi pueblo, alguien me dijo que ya te
Casaste, mírame y dime si ya me olvidaste,
Me marchare con los ojos aguados, después
Le pregunte a la luna, me dio la espalda intento
Ocultarse, hasta la luna sabe que me amaste, hasta
La luna sabe que aun me amas... Y vuela, vuela,
Por otro rumbo, ve y sueña, sueña,
Que el mundo es tuyo, tu ya no puedes volar
Conmigo, aunque mis sueños se irán
Contigo, tu ya no puedes volar conmigo aunque mis
Sueños se irán contigo......es tan
Triste tener que decirte que me olvides, otro amor
Ha llegado a mi vida y no te quiero...es muy tarde
Y no puedo negarte que me muero, pero no callaran
Mis palabras pa´ decirte, que soñare
Contigo siempre que cierre mis ojos, y entonare
Por ti mis cantos tristes noche a noche, que
Llorare sin ti, siempre que recuerde que estoy
Solo, y al recordar que duermes en los brazos de
Otro hombre, me pregunto si aun reflejas algo de
Mi vida, si en tu memoria vive aquel amor de
Tantos años, aquel hombre que siempre te ha
Querido desde niña, que hoy llora porque el
Amor de su vida se ha casado... Que triste ver
Que un tren se aleja, y en el se va lo mejor de tu
Vida, dime el motivo de tu despedida, porque te
Fuiste dejando mil penas, un día
Recibí tu carta, quise leerla y era una
Hoja en blanco, pues de tu vida nunca supe nada,
Como preguntas que aun si te amo, y vuela vuela,
Por otro rumbo, ve y sueña, sueña
Que el mundo es tuyo, tu ya no puedes volar
Conmigo, aunque mis sueños se irán
Contigo...
Witte Blad
Het was onmogelijk om je herinnering uit mijn hoofd te krijgen, het was
Onmogelijk te vergeten, dat ik op een dag
Van je hield... Er is zoveel tijd verstreken sinds de dag
Dat je vertrok, daar besefte ik dat afscheid nemen heel
Treurig is, ik had nooit gedacht dat een trein
In zijn reis die dromen zou meenemen die we als kinderen
Zwoeren, al je gevoelens hield je
In je bagage, je wilde me troosten en je zei
Ik hou van je, sindsdien wist ik niet wat er met jouw
Leven zou gebeuren, sindsdien wist ik niet of je op een
Dag terug zou komen, de vrienden uit het dorp
Vroegen of je terugkwam, huilend draaide ik me om
En kon ik niets zeggen... Gisteren, toen
Ik terugkeerde naar mijn dorp, zei iemand me dat je al
Getrouwd was, kijk naar me en zeg me of je me al
Vergeten bent, ik zal gaan met tranen in mijn ogen, daarna
Vroeg ik aan de maan, ze draaide zich om en probeerde
Zich te verstoppen, zelfs de maan weet dat je van me hield, zelfs
De maan weet dat je me nog steeds liefhebt... En vlieg, vlieg,
In een andere richting, ga en droom, droom,
Dat de wereld van jou is, je kunt niet meer met
Mij vliegen, hoewel mijn dromen zullen gaan
Met jou, je kunt niet meer met mij vliegen, hoewel mijn
Dromen zullen gaan met jou...... het is zo
Treurig om je te moeten zeggen dat je me moet vergeten, een andere liefde
Is in mijn leven gekomen en ik wil je niet meer... het is te laat
En ik kan je niet ontkennen dat ik sterf, maar mijn woorden zullen niet
Zwijgen om je te zeggen, dat ik altijd over je zal dromen
Wanneer ik mijn ogen sluit, en ik zal
Voor jou mijn treurige liederen zingen nacht na nacht, dat
Ik zal huilen zonder jou, telkens als ik me herinner dat ik
Alleen ben, en me herinner dat je in de armen van
Een andere man slaapt, vraag ik me af of je nog iets van
Mijn leven weerspiegelt, of in je geheugen die liefde leeft van
Zoveel jaren, die man die altijd van je heeft
Gehouden sinds je een kind was, die vandaag huilt omdat de
Liefde van zijn leven is getrouwd... Hoe treurig om te zien
Dat een trein zich verwijdert, en daarin gaat het beste van je
Leven, vertel me de reden van je afscheid, waarom je
Vertrok en duizend verdriet achterliet, op een dag
Ontving ik je brief, ik wilde hem lezen en het was een
Wit blad, want van jouw leven heb ik nooit iets geweten,
Zoals vragen of ik je nog steeds liefheb, en vlieg, vlieg,
In een andere richting, ga en droom, droom
Dat de wereld van jou is, je kunt niet meer met
Mij vliegen, hoewel mijn dromen zullen gaan
Met jou...