Het Dorp
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Daarop een kerk, een kar met paard
Een slagerij van van der ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar 't is waar ik geboren ben
Dat dorp ik weet nog hoe het was
De boerenkinderen in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat het nooit voorbij zou gaan
Wat leefden ze eenvoudig toen
In simpele huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nu zijn ze op de 'goede' weg
Want ziet hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas dan kun je zien
Hoe of de flatscreen staat bij mien
En d'r dressoir met plastic rozen
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat het nooit voorbij zou gaan
De dorpsjeugd hangt wat op de hoek
In trainingspak en spijkerbroek
Een mp3 met popmuziek
Ik weet wel 't is hun goede recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor tien cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
El Pueblo
En casa todavía tengo una postal
Con una iglesia, un carro con caballos
Una carnicería de Van der Ven
Un bar, una señorita en bicicleta
Probablemente no signifique nada para usted
Pero es donde nací
Ese pueblo, aún recuerdo cómo era
Los niños campesinos en la escuela
Un carro que traquetea sobre las piedras
El ayuntamiento con una bomba afuera
Un camino de tierra entre los campos de trigo
El ganado, las granjas
Y a lo largo del sendero del jardín de mi padre
Veía los altos árboles parados
Era un niño y no sabía más
Que nunca terminaría
Cómo vivían de manera sencilla entonces
En casas simples entre el verde
Con flores de campo y un seto
Pero al parecer vivían mal
El pueblo se modernizó
Y ahora están en el 'buen' camino
Porque vean qué rica es la vida
Ven los concursos de televisión
Y viven en cajas de concreto
Con mucho vidrio para que puedan ver
Cómo está la pantalla plana en mi casa
Y el aparador con rosas de plástico
Y a lo largo del sendero del jardín de mi padre
Veía los altos árboles parados
Era un niño y no sabía más
Que nunca terminaría
La juventud del pueblo cuelga en la esquina
En chándal y jeans
Un reproductor de música pop
Sé que es su derecho
La nueva era, justo como usted dice
Pero me pone un poco melancólico
Conocí a sus padres
Compraban regaliz por diez centavos
Vi a sus madres saltando la cuerda
Ese pueblo de antes ha pasado
Esto es todo lo que quedó para mí
Una postal y recuerdos
Cuando pasaba por el sendero del jardín de mi padre
Y aún veía los altos árboles parados
Era un niño, ¿cómo podía saber
Que eso terminaría para siempre?