The Night And The Silent Water
And so you left us
Jaded and gaunt, some September
Wilted with the seasons
But hidden inside the delusion
I saw your eyes, somewhere
Devoid of death
The aura poises amidst (the storm)
In solid tears I linger
A parlour glade, moonlit sorrow
Lonely resting pools
Relics of the moon-dogged lake
Whisper: All your words are missgiven
Am I like them?
Those who mourn and turn away
Those who would give anything
To see you again
If only for another second
Your face was, like the photograph
Painted white
We did not speak very often about it
What does it matter now?
Cloak of autumn shroud
I gaze, dim ricochet of stars
I reckon it is time for me to leave
You sleep in the light
Yet the night and the silent water
Still so dark
De Nacht En Het Stille Water
En zo verliet je ons
Versleten en mager, een september
Verwelkt met de seizoenen
Maar verborgen binnen de illusie
Zag ik je ogen, ergens
Ontdaan van de dood
De aura zweeft te midden van (de storm)
In vaste tranen blijf ik hangen
Een salonbos, maanverlichte verdriet
Eenzame rustpoelen
Relieken van het maanverlichte meer
Flonker: Al je woorden zijn verkeerd gegeven
Ben ik zoals zij?
Degenen die rouwen en zich omdraaien
Degenen die alles zouden geven
Om je weer te zien
Als het maar voor een seconde was
Je gezicht was, zoals de foto
Wit geschilderd
We spraken er niet vaak over
Wat doet het er nu toe?
De mantel van de herfstsluier
Ik kijk, doffe ricochet van sterren
Ik besef dat het tijd is voor mij om te gaan
Jij slaapt in het licht
Toch is de nacht en het stille water
Nog steeds zo donker
Escrita por: Mikael / Peter Lindgren