Reverie / Harlequin Forest
Into the trees
Past meadow grounds
And further away from my home
Baying behind me
I hear the hounds
Flock's chasing to find me alone
A trail of sickness
Leading to me
If I am haunted
Then you will see
Searching the darkness
And emptiness
I'm hiding away from the sun
Will never rest
Will never be at ease
All my matter's expired so I run
There falls another
Vapor hands released the blade
Insane regrets at the drop
Instruments of death before me
Lose all to save a little
At your peril it's justified
And dismiss your demons
As death becomes a jest
You are the laughing stock
Of the absinthe-minded
Confession stuck in your mouth
And long-gone fevers reappear
Nocturnally helpess
And weak in the light
Depending on a prayer
Pacing deserted roads to find
A seed of hope
They are the trees
Rotten pulp inside and never well
Roots sucking, thieving from my source
Tired boughs reaching for the light
It is all false pretension
Harlequin forest
Awaiting redemption for a lifetime
As they die alone
With no one by their side
Are they forgiven?
Stark determination
Poisoning the soul
Unfettered beast inside
Chiming sovereign control
And now the woods are burning
Tearing life-crops asunder
Useless blackened remains
Still pure smoldering
Droomwereld / Harlekijnenbos
In de bomen
Langs weilanden
En verder weg van mijn thuis
Blaffend achter me
Hoor ik de honden
De kudde jaagt om me alleen te vinden
Een spoor van ziekte
Leidt naar mij
Als ik achtervolgd word
Dan zul je het zien
Zoekend in de duisternis
En leegte
Verstop ik me voor de zon
Zal nooit rusten
Zal nooit op mijn gemak zijn
Al mijn materie is vervlogen, dus ik ren
Daar valt er weer één
Dampende handen lieten het mes vallen
Zotte spijt bij de val
Instrumenten van de dood voor me
Verlies alles om een beetje te redden
Op jouw risico, het is gerechtvaardigd
En negeer je demonen
Terwijl de dood een grap wordt
Jij bent het lachertje
Van de absint-geesten
Bekentenis vast in je mond
En lang vervlogen koorts verschijnt weer
Nocturnaal hulpeloos
En zwak in het licht
Afhankelijk van een gebed
Over verlaten wegen om te vinden
Een zaadje van hoop
Zij zijn de bomen
Rotte pulp van binnen en nooit goed
Wortels zuigen, stelen van mijn bron
Vermoeide takken reiken naar het licht
Het is allemaal valse schijn
Harlekijnenbos
Wachtend op verlossing voor een leven lang
Terwijl ze alleen sterven
Zonder iemand aan hun zijde
Worden ze vergeven?
Strakke vastberadenheid
Vergiftigt de ziel
Ongebonden beest van binnen
Belt soevereine controle
En nu brandt het bos
Scheurt levensgewassen uiteen
Nutteloze zwartgeblakerde resten
Nog steeds puur smeulend