Nostos
The night is falling in silence
Waking up the spirits of the sea.
In peace I am closing my eyes
Praying to the Lord His promise to keep.
Thinking of the life
That I didn't follow
The green meadows back home.
After thirty days in the water
I can finally see my home
Holy star of the mystical sunset
Oh my Lord I can sense my North
I was in fear and I was in awe
But I survived this unjust war.
Suddenly a roar of thunder
And our ship is losing control.
Here comes another stormnight
Waves are strong but so is my soul.
Time travels back
To my precious childhood.
My father whispers "valour"
Two-faced misty ocean, I'm a eagle in the sky
I'm standing, I defy you I will I will I will I will not cry.
And when at last I reach my harbor, when my boots are finally dry
I'll live…
Nostos
De nacht valt in stilte
Wekt de geesten van de zee.
In vrede sluit ik mijn ogen
Bid ik tot de Heer om Zijn belofte te bewaren.
Denkend aan het leven
Dat ik niet heb gevolgd
De groene weiden thuis.
Na dertig dagen in het water
Kan ik eindelijk mijn huis zien
Heilige ster van de mystieke zonsondergang
Oh mijn Heer, ik voel mijn Noorden.
Ik was bang en ik was onder de indruk
Maar ik heb deze onrechtvaardige oorlog overleefd.
Plotseling een donderslag
En ons schip verliest de controle.
Daar komt weer een stormnacht
De golven zijn sterk, maar mijn ziel is dat ook.
De tijd reist terug
Naar mijn kostbare kindertijd.
Mijn vader fluistert "moed"
Twee gezichten mistige oceaan, ik ben een adelaar in de lucht
Ik sta, ik tart je, ik zal, ik zal, ik zal, ik zal niet huilen.
En wanneer ik eindelijk mijn haven bereik, wanneer mijn laarzen eindelijk droog zijn
Zal ik leven…