Ma l'Amore No
Guardando le rose, sfiorite stamani,
io penso: domani saranno appassite.
E tutte le cose
son come le rose,
che vivono un giorno,
un'ora e non più!
Ma l'amore no,
l'amore mio non può
disperdersi nel vento con le rose
tanto è forte che non cederà,
non sfiorirà.
Io lo veglierò,
io lo difenderò
da tutte quelle insidie velenose
che vorrebbero strapparlo al cuor,
povero amor.
Forse te ne andrai
da altre donne le carezze cercherai
ahimè!
E se tornerai
già sfiorita ogni bellezza troverai
in me.
Ma l'amore no,
l'amore mio non può
dissolversi con l'oro dei capelli
finch'io vivo sarà vivo in me,
solo per te.
Maar de liefde niet
Kijkend naar de rozen, verwelkt vanmorgen,
denk ik: morgen zijn ze verwelkt.
En al die dingen
zijn als de rozen,
ze leven een dag,
een uur en niet meer!
Maar de liefde niet,
de liefde van mij kan niet
verdrijven in de wind met de rozen,
zo sterk is het dat het niet zal bezwijken,
het zal niet verwelken.
Ik zal erop waken,
ik zal het verdedigen
tegen al die venijnige valstrikken
die het van mijn hart willen scheuren,
arm lief.
Misschien ga je weg
bij andere vrouwen zal je de strelingen zoeken
aai!
En als je terugkomt
zal elke schoonheid al verwelkt zijn
in mij.
Maar de liefde niet,
de liefde van mij kan niet
oplossen met het goud van je haar
zolang ik leef zal het in mij leven,
alleen voor jou.