Caleidoscópio
Não é preciso apagar a luz
Eu fecho os olhos e tudo vem
Num caleidoscópio sem lógica
Eu quase posso ouvir a tua voz
Eu sinto a tua mão a me guiar
Pela noite a caminho de casa
Quem vai pagar as contas desse amor pagão?
Te dar a mão?
Me trazer à tona pra respirar?
Vai chamar meu nome ou te escutar?
Me pedindo pra apagar a luz
Amanheceu, é hora de dormir
Nesse nosso relógio sem órbita
Se tudo tem que terminar assim
Que pelo menos seja até o fim
Pra gente não ter nunca mais que terminar
Quem vai pagar as contas
Desse amor pagão?
Te dar a mão?
Me trazer à tona pra respirar?
Vai chamar meu nome ou te escutar?
Me pedindo pra apagar a luz
Amanheceu, é hora de dormir
Nesse nosso relógio sem órbita
Se tudo tem que terminar num blues
Que pelo menos seja até o fim
Pra gente não ter nunca
Nunca, nunca mais que terminar
Quem vai pagar as contas desse amor pagão?
Te dar a mão?
Me trazer à tona pra respirar?
Quem vai chamar meu nome ou te escutar?
Me pedindo pra apagar a luz
Amanheceu, é hora de dormir
Nesse nosso relógio sem órbita
Se tudo tem que terminar assim
Que pelo menos seja até o fim
Pra gente não ter nunca
Nunca, nunca mais que terminar
Caleidoscoop
Het is niet nodig om het licht uit te doen
Ik sluit mijn ogen en alles komt
In een caleidoscoop zonder logica
Ik kan bijna je stem horen
Ik voel je hand die me leidt
Door de nacht op weg naar huis
Wie gaat de rekeningen betalen van deze heidense liefde?
Je hand geven?
Me weer boven water halen om te ademen?
Ga je mijn naam roepen of me horen?
Je vraagt me om het licht uit te doen
De zon is opgekomen, het is tijd om te slapen
In onze klok zonder baan
Als alles zo moet eindigen
Laat het dan in ieder geval tot het einde zijn
Zodat we nooit meer hoeven te eindigen
Wie gaat de rekeningen betalen
Van deze heidense liefde?
Je hand geven?
Me weer boven water halen om te ademen?
Ga je mijn naam roepen of me horen?
Je vraagt me om het licht uit te doen
De zon is opgekomen, het is tijd om te slapen
In onze klok zonder baan
Als alles moet eindigen in een blues
Laat het dan in ieder geval tot het einde zijn
Zodat we nooit
Nooit, nooit meer hoeven te eindigen
Wie gaat de rekeningen betalen van deze heidense liefde?
Je hand geven?
Me weer boven water halen om te ademen?
Wie gaat mijn naam roepen of me horen?
Je vraagt me om het licht uit te doen
De zon is opgekomen, het is tijd om te slapen
In onze klok zonder baan
Als alles zo moet eindigen
Laat het dan in ieder geval tot het einde zijn
Zodat we nooit
Nooit, nooit meer hoeven te eindigen
Escrita por: Herbert Vianna