Parceiros de Campo
Um boi se desgarra da tropa que estende e vira a cabeça direito ao capão
Convido o cavalo que pronto me atende e sai arrancando o capim e torrão
Assim corto o rastro do boi que se apura e o laço certeiro me voa da mão
Se aninha nas aspas, a cincha segura e o flete conhece o serviço do peão
(É doce de boca domado a preceito
Do andar das crianças e até do patrão
É manso e tranqüilo mas sempre de jeito
Se acaso lhe toca correr boi gavião)
Então desencilho o crioulo gateado que chega faceiro por ver o galpão
Enfim resfolega de lombo suado a lida comprida e as rédeas no chão
É o pingo crioulo que segue na estrada bandeira do pago, fiel tradição
Heráldico flete que pelas manadas resiste tal fosse um gaudério brasão
São esses cavalos que a ida nos leva
Heróis esquecidos nessa evolução
Parceiros de campo que o tempo maleva
Reponta em silêncio além do rincão
Compañeros de Campo
Un toro se desgarra del grupo que se extiende y gira la cabeza hacia el monte
Invito al caballo que rápidamente me atiende y sale arrancando el pasto y terrón
Así corto el rastro del toro que se apura y el lazo certero me vuela de la mano
Se anida en las aspas, la cincha asegura y el flete conoce el trabajo del peón
(Es dulce de boca domado a la perfección
Del andar de los niños e incluso del patrón
Es manso y tranquilo pero siempre listo
Si acaso le toca correr, toro gavilán)
Entonces desensillo al criollo gateado que llega contento al ver el galpón
Por fin resopla con el lomo sudado la tarea larga y las riendas en el suelo
Es el caballo criollo que sigue en el camino bandera del pago, fiel tradición
Heraldo flete que entre las manadas resiste como si fuera un blasón gauchesco
Son estos caballos que nos llevan en el camino
Héroes olvidados en esta evolución
Compañeros de campo que el tiempo desgasta
Resurgen en silencio más allá del rincón