El Muchacho de Los Ojos Tristes
Soy el muchacho de los ojos tristes
Aquel que nunca conoció la alegría
Soy el muchacho de los ojos grises
Aquel que nunca le sonrío la vida, la vida
Soy ese que siempre camina solo
Aquel que siempre anhela una caricia
Soy ese que a veces cree en un loco
Porque las horas pasos con la luna y platico con el sol
Soy un enamorado del amor, romántico e incurable soñador
Que pinta de tristeza su mirar, pues nunca encontró a quien amar
Que sueña un amor que aún no existe
Y por eso me llaman, el muchacho de los ojos tristes
Soy el muchacho de los ojos tristes
Vive mi piel siempre sedienta de ternura
Soy el que inventa, guarda, escribe mil poemas
Para ofrecerle a ese amor que espera, que espera
Soy ese que siempre camina solo
Aquel que siempre anhela una caricia
Soy ese que a veces cree en un loco
Porque las horas pasos con la luna y platico con el sol
Soy un enamorado del amor, romántico e incurable soñador
Que pinta de tristeza su mirar, pues nunca encontró a quien amar
Que sueña un amor que aún no existe
Y por eso me llaman, el muchacho de los ojos tristes
Soy un enamorado del amor, romántico e incurable soñador
Que pinta de tristeza su mirar, pues nunca encontró a quien amar
Que sueña un amor que aún no existe
Y por eso me llaman, el muchacho de los ojos tristes
De Jongeman met de Verdrietige Ogen
Ik ben de jongeman met de verdrietige ogen
Degene die nooit vreugde heeft gekend
Ik ben de jongeman met de grijze ogen
Degene aan wie het leven nooit heeft geglimlacht, het leven
Ik ben degene die altijd alleen loopt
Degene die altijd verlangt naar een aanraking
Ik ben degene die soms in een dwaas gelooft
Omdat de uren voorbijgaan met de maan en ik praat met de zon
Ik ben een verliefde op de liefde, romantisch en een ongeneeslijke dromer
Die zijn blik met verdriet kleurt, want hij heeft nooit iemand gevonden om van te houden
Die droomt van een liefde die nog niet bestaat
En daarom noemen ze me, de jongeman met de verdrietige ogen
Ik ben de jongeman met de verdrietige ogen
Mijn huid leeft altijd dorstig naar tederheid
Ik ben degene die uitvindt, bewaart, duizend gedichten schrijft
Om aan die liefde te bieden, die wacht, die wacht
Ik ben degene die altijd alleen loopt
Degene die altijd verlangt naar een aanraking
Ik ben degene die soms in een dwaas gelooft
Omdat de uren voorbijgaan met de maan en ik praat met de zon
Ik ben een verliefde op de liefde, romantisch en een ongeneeslijke dromer
Die zijn blik met verdriet kleurt, want hij heeft nooit iemand gevonden om van te houden
Die droomt van een liefde die nog niet bestaat
En daarom noemen ze me, de jongeman met de verdrietige ogen
Ik ben een verliefde op de liefde, romantisch en een ongeneeslijke dromer
Die zijn blik met verdriet kleurt, want hij heeft nooit iemand gevonden om van te houden
Die droomt van een liefde die nog niet bestaat
En daarom noemen ze me, de jongeman met de verdrietige ogen