Het old-school gevoel
Ik heb een gevoel, een uniek gevoel.
En mischien dat jij snapt wat ik bedoel.
't Is een bepaalde sfeer, een diep gevoel.
Een gevoel dat terug gaat tot in the old school.
Het is hiphop, de pure hiphop.
De funkie stijl die alle andere shit klopt.
Het gevoel is wel oud maar krachtig,
ik neem je mee terug naar 1982.
M'n neef en ik begonnen samen met graffiti,
we waren nog jong maar we gingen al city.
Dag en nacht waren wij daarmee bezig,
op elke muur was onze naam aanwezig.
En toen zagen we New York op T.V.,
een maakten onze eerste peace op de O.S.G.
En negentien drie en vieren tachtig,
god kolere die shit was prachtig.
Ik zie het nog helemaal voor me, glashelder,
de Amsterdamse grafische school, de kelder.
De plek voor breakdance en electric boogie
en de rest van de school stond te kijken in een hoekie.
Sommigen begonnen toen te rappen in die tijd,
en de hiphop cultuur werd vet verspreid.
En toen het in '85 echt begon,
elke zaterdagavond naar Akhneton.
Want discotheken konden mijn interesse niet wekken,
ik ging liever Amsterdamse pioniers uitchecken.
Zoals the Beatmasters en the Smallboys,
the Charming-crew, LTH en Rude Boy.
Damn, die shit was underground,
maar in de states was rap al all-around.
Dus wij meteen vertrekken om de boel uit te checken,
in Amerika en het gevoel was lekker.
Terug in Nederland nu alweer een jaar later,
iedereen rapte en ik kon het niet laten,
Om ook funkie shit in het Engels te gaan bassen,
samen met DJ-Prof het was klasse.
We kickten de Freaky-Freaky-Free-Style shit
en droomden stiekum van een dikke vette hit.
1988 kwam reeds,
en ik weer met m'n Engelse raps naar de States.
Ik liet ze horen naar wat rappers in klompen / Compton,
en vroeg er om wat ze er eerlijk van vonden.
Ze zeiden:
"Man, man I kinda like that shit,
but in the U.S. of A. you'll never make a hit.
You can't hide where you coming from ma man,
so kick your own shit back in Amsterdam."
Mmm ja, en ik dacht, ze hebben gelijk,
ik blijf een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk.
Maar aangezien ik daar nog altijd trots op ben geweest,
ging ik in '89 te keer als een beest.
En begon hardcore in de Nederlandse taal -- Wat een wack idee --
schijt aan jullie allemaal!
Ik probeer wat te creeeren, maar je noemt me klerelijer,
Maar ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer.
En maak me blijer,
want elke reactie is voor mij een postieve, lijer!
Het was een moeilijke tijd maar we gingen d'r voor,
en in 92 brak onze shit echt door.
En dan de stap naar nu,
je hoort gewoon te veel neppe rappers met een te laag IQ.
Nou komt iedereen met een pop of met een crossover band,
maar ik weet wel wie van hun de old school kent.
Want zet je zo'n rapper op een kale hiphop beat,
zonder band om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet.
Als zo'n rapper dat nou vroeger had geflikt,
dan werd ie zeker zwaar gedisd en het toneel weer afgekicked.
En dat is hoe het voor mij bleef en hoe ik leef,
omdat ik jou het liefst de pure hiphop geef.
Dus bezoek geen hardcore hiphop nacht,
als jij een hele vokking band met een show verwacht.
Want zo is het bij ons echt nooit geweest,
geef mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest,
Ik word moe van die nieuwe school binken,
die mij komen vertellen hoe hiphop moet klinken.
Of ze staan te praten van dat ze ons haten,
Ey, als je nadacht dan zou je het wel laten.
De vraag inderdaad is of het terechte haat is,
stop je bullshit voordat het te laat is.
Want ook dit hoort bij het gevoel,
in de ouderwetse battle weet je wel wat ik bedoel, troel.
Jij kan het gewoon niet uitstaan,
dat Nederhop zo vet is aan gaan slaan.
En ook al vindt je mijn shit vaak te hard,
al die Nederlandse teksten komen recht uit m'n hart.
Want soms voel ik mij geirriteerd,
soms voel ik mij aggressief,
soms voel ik mij gewoon prima,
soms voel ik mij depressief,
soms voel ik zelfs helemaal niets,
soms voel ik mij tiptop,
Maar godverdomme hoe ik mij ook voel,
ik voel me altijd op en top hiphop!
Het Old School Gevoel!
Yeah, en als jij nu denkt waar maakt die gozer zich nou druk om met
z'n old school gevoel, is dat zeker omdat jij het old school
gevoel niet begrijpt en als jij het niet begrijpt betekend dat
niet dat het allemaal maar onzin is. En als sommige nieuwkomers
zich gefokt voelen door deze teksten dan werd het misschien wel
tijd dat je een keertje goed gefokt werd. En voor de rest, het
maak geen reet uit of je nou een of vijftien jaar met hiphop bezig
bent, het gaat om hoe je er mee bezig bent.
Uit van hier.
El sentimiento old-school
Tengo un sentimiento, un sentimiento único.
Y tal vez entiendas a qué me refiero.
Es una cierta atmósfera, un sentimiento profundo.
Un sentimiento que se remonta a la vieja escuela.
Es hiphop, el puro hiphop.
El estilo funky que golpea toda la mierda.
El sentimiento es antiguo pero poderoso,
te llevaré de vuelta a 1982.
Mi primo y yo empezamos juntos con el graffiti,
éramos jóvenes pero ya éramos de la ciudad.
Día y noche estábamos ocupados con eso,
en cada pared nuestro nombre estaba presente.
Y luego vimos Nueva York en la televisión,
y hicimos nuestro primer peace en la O.S.G.
Y en mil novecientos ochenta y tres y ochenta y cuatro,
Dios, esa mierda era hermosa.
Lo veo completamente claro, cristalino,
la escuela gráfica de Ámsterdam, el sótano.
El lugar para el breakdance y el electric boogie
y el resto de la escuela miraba desde un rincón.
Algunos empezaron a rapear en esa época,
y la cultura hiphop se extendió.
Y cuando en el '85 realmente comenzó,
todos los sábados por la noche en Akhneton.
Porque las discotecas no despertaban mi interés,
prefería ver a los pioneros de Ámsterdam.
Como the Beatmasters y the Smallboys,
the Charming-crew, LTH y Rude Boy.
Maldita sea, esa mierda era underground,
pero en los Estados Unidos el rap ya estaba en todas partes.
Así que nos fuimos de inmediato a comprobarlo,
en América y el sentimiento era genial.
De vuelta en los Países Bajos un año después,
todos rapeaban y yo no podía resistirme,
a lanzar también cosas funky en inglés,
junto con DJ-Prof, era genial.
Hicimos la mierda estilo libre Freaky-Freaky-Free
y soñábamos secretamente con un gran éxito.
En mil novecientos ochenta y ocho ya,
yo de nuevo con mis rimas en inglés a los Estados.
Se las mostré a algunos raperos en zuecos / Compton,
y les pregunté qué pensaban honestamente.
Ellos dijeron:
"Hombre, me gusta esa mierda,
pero en los Estados Unidos nunca tendrás un éxito.
No puedes ocultar de dónde vienes, amigo,
así que lanza tu propia mierda de vuelta en Ámsterdam."
Mmm sí, y pensé, tienen razón,
sigo siendo un comedor de kale de un barrio de Ámsterdam.
Pero como siempre he estado orgulloso de eso,
en el '89 me lancé como una bestia.
Y comencé hardcore en el idioma neerlandés -- ¡Qué idea tan loca --
¡a la mierda con todos ustedes!
Intento crear algo, pero me llamas cabrón,
pero soy un creativo, digamos creatyfus.
Y me hace feliz,
porque cada reacción es positiva para mí, ¡cabrón!
Fue un momento difícil pero lo dimos todo,
y en el '92 nuestra mierda realmente despegó.
Y luego el paso al presente,
simplemente escuchas demasiados raperos falsos con un CI demasiado bajo.
Ahora todo el mundo viene con pop o con una banda crossover,
pero sé quién de ellos conoce la vieja escuela.
Porque si pones a un rapero así en una base de hiphop desnuda,
sin una banda para esconderse, ese idiota no fluirá.
Si un rapero hubiera hecho eso antes,
seguro que habría sido duramente criticado y sacado del escenario.
Y así es como ha sido para mí y cómo vivo,
porque prefiero darte el puro hiphop.
Así que no vayas a una noche hardcore de hiphop,
si esperas una banda completa con un espectáculo.
Porque así nunca ha sido para nosotros,
dame una base, un micrófono y ¡BOOM!, es una fiesta,
Me canso de esos nuevos chicos de la escuela,
que vienen a decirme cómo debe sonar el hiphop.
O están hablando de que nos odian,
Ey, si pensaras, lo dejarías.
La pregunta de hecho es si es un odio justificado,
deja tu mierda antes de que sea demasiado tarde.
Porque esto también forma parte del sentimiento,
en la batalla antigua sabes a qué me refiero, nena.
Simplemente no puedes soportarlo,
que el Nederhop esté arrasando tan bien.
Y aunque a menudo encuentres mi mierda demasiado dura,
todas esas letras neerlandesas salen directamente de mi corazón.
Porque a veces me siento irritado,
a veces me siento agresivo,
a veces me siento simplemente bien,
a veces me siento deprimido,
a veces ni siquiera siento nada,
a veces me siento genial,
Pero maldita sea, cómo me sienta,
¡siempre me siento completamente hiphop!
¡El Sentimiento Old School!
Sí, y si ahora estás pensando por qué este tipo se preocupa tanto con
su sentimiento old school, es porque seguramente no entiendes el sentimiento old school
y si no lo entiendes, no significa que todo sea una tontería. Y si algunos recién llegados
se sienten molestos por estas letras, tal vez sea hora de que te sientas molesto de verdad. Y por lo demás, no importa si llevas uno o quince años
involucrado en el hiphop, se trata de cómo te involucras.
Fuera de aquí.