Ez zaitez joan oraindik
Ez zaitez, ez zaitez,
ez zaitez joan oraindik.
Ez zaitez, ez zaitez
urrun nigandik.
Baditut zuretzat gordeak
bihotz hautsiaren zokoan
irrien negarren sorteak,
milla bat hor dago jokuan.
Baditut zuretzako hemen
abenduko euri uharrak,
haize hegoak duen kemen
hura ebasteko bularrak.
Ez zaitez, ez zaitez,
ez zaitez joan oraindik
Ez zaitez, ez zaitez,
urrun nigandik,
Baditut zuretzat lurrean
atzeman artoen bizarrak
eta gauaren beldurrean
klixkan ari diren izarrak.
Baditut zuretzat emanak
sola zintzoetan urratsak.
ibai gardenetan edanak
maitasunak utzi ur hatsak.
Ez zaitez, ez zaitez,
ez zaitez joan oraindik.
Ez zaitez, ez zaitez
urrun nigandik.
Ez zaitez, ez zaitez,
ez zaitez joan oraindik.
Ez zaitez, ez zaitez
urrun nigandik.
Baditut zuretzat bilduak
mendietan ardi hezurrak,
herri baldarrak ixilduak
dituen egien gezurrak.
Ez duzu sufritu nahi hor
uztailak hitz eman kaldetan:
halatan zaude muturik gor
nere bi negarren maldetan.
Eta nik ez dakit nolatan
behar dudan zurekin juan;
dudarikan gabe holatan
betiko huts hori goguan.
Ez zaitez, ez zaitez,
ez zaitez joan oraindik.
Ez zaitez, ez zaitez
urrun nigandik.
Ga nog niet weg
Ga nog niet, ga nog niet,
ga nog niet weg.
Ga nog niet, ga nog niet
ver weg van mij.
Ik heb voor jou verborgen
in de schaduw van een gebroken hart
het geluk van het lachen,
het is daar, een spel van duizend.
Ik heb hier voor jou
de regenstromen van december,
de kracht van de zuidelijke wind
om die borst te veroveren.
Ga nog niet, ga nog niet,
ga nog niet weg.
Ga nog niet, ga nog niet
ver weg van mij.
Ik heb voor jou op de grond
de schil van maïs gevonden
en in de angst van de nacht
de sterren die knisperen.
Ik heb voor jou gegeven
stappen in eerlijke woorden.
In de heldere rivieren gedronken
heeft de liefde de sporen achtergelaten.
Ga nog niet, ga nog niet,
ga nog niet weg.
Ga nog niet, ga nog niet
ver weg van mij.
Ga nog niet, ga nog niet,
ga nog niet weg.
Ga nog niet, ga nog niet
ver weg van mij.
Ik heb voor jou verzameld
de schapenbotten in de bergen,
de stille dorpen
met de leugens van de dagen.
Je wilt daar niet lijden
in de woorden van de hitte van juli:
zo ben je stil met je mond
in de bocht van mijn twee tranen.
En ik weet niet hoe het komt
dat ik met jou moet gaan;
zonder enige twijfel zo
blijft die leegte in mijn hoofd.
Ga nog niet, ga nog niet,
ga nog niet weg.
Ga nog niet, ga nog niet
ver weg van mij.