395px

Gaztelugatxe

Oskorri

Gaztelugatxe

Seirehun urte inguru
kosta aldean zen gertatu,
itsasgizon zahar batek
behintzat hala zidan kontatu,
enbat itzelak Gaztelugatxen
untzi eder bat zuen hondatzen,
euskaldunontzat barruan
altxor haundiak ei zekartzan.

Igaz udako goiz batez
eguzkiaren lehen printzez
jo nuen itsas barrena
bihotza dardara eginez,
murgildu nintzen ur gardenetan,
arakatu ongi hare-haitzetan,
han zegoen tinkaturik
goroldioak estalirik.

Indar guztioz bultzatzen
altxor kutxa zabaldu nuen,
atzera egin ninduen
uhin haundia altxatu zen,
inor ez zapaltzeko gogoa,
zapalduak ez izatekoa,
hau da gure urguilua
altxor guztien iturria.

Eta hau hola ez bazan
sar nazatela kalabazan,
ipui txit barregarriak
kontatu nizkizuen plazan.

Gaztelugatxe

Hace aproximadamente seis años,
en la costa sucedió,
un viejo marinero
me lo contó así al menos,
algunos tesoros en Gaztelugatxe
tenía un hermoso barco naufragado,
en el interior de los vascos
grandes tesoros me traía.

Cierto amanecer de verano
con el primer rayo de sol
me adentré en el mar
haciendo latir mi corazón,
me sumergí en aguas claras,
exploré bien sus rocas,
allí estaba escondido
un tesoro brillante.

Con todas mis fuerzas empujé
y abrí el cofre del tesoro,
me di la vuelta
y una gran ola se levantó,
nadie puede aplastar el deseo,
no se puede ser aplastado,
este es nuestro orgullo
la fuente de todos los tesoros.

Y si no fuera así
me habría convertido en un calamar,
cuentos cortos y emocionantes
te conté en la plaza.

Escrita por: