Nostalgias (part. Héctor Pacheco)
Quiero emborrachar
Mi corazón
Para apagar un loco amor
Que más que amor
Es un sufrir
Aquí vengo para eso
A borrar antiguos besos
En los besos de otras bocas
Si su amor
Fue flor de un día
¿Porqué causa
Es siempre mía
Esta cruel preocupación?
Quiero por los dos
Mi copa alzar
Para después
Poder brindar
Por los fracasos
Del amor
Nostalgias
De escuchar su risa loca
Y sentir junto a mí boca
Como un fuego
Su respiración
Angustias
De sentirme abandono
Y pensar que otro a su lado
Pronto... Pronto
Le hablará de amor
Hermano
Yo no quiero rebajarme
Ni pedirle ni llorarle
Ni decirle
Que no puedo más vivir
Desde mi triste soledad
Veré caer las rosas muertas
De mi juventud
Nostalgieën (met Héctor Pacheco)
Ik wil me laten bezatten
Mijn hart
Om een gekke liefde te doven
Die meer dan liefde is
Is een lijden
Hier kom ik voor
Om oude kussen te wissen
In de kussen van andere monden
Als zijn liefde
Een bloem van één dag was
Waarom is het dan
Altijd van mij
Deze wrede bezorgdheid?
Ik wil voor ons beiden
Mijn glas heffen
Om daarna
Te kunnen toosten
Op de mislukkingen
Van de liefde
Nostalgieën
Van het horen van zijn gekke lach
En voelen naast mijn mond
Als een vuur
Zijn ademhaling
Angsten
Van me verlaten voelen
En denken dat een ander aan zijn zijde
Snel... Snel
Hem van liefde zal vertellen
Broeder
Ik wil me niet verlagen
Of hem vragen of huilen
Of zeggen
Dat ik niet meer kan leven
Vanuit mijn treurige eenzaamheid
Zal ik de dode rozen zien vallen
Van mijn jeugd