El Cielo En Las Manos (part. Alberto Moran)
Cómo si tuviera
El cielo en las manos
Cuando por las noches
Suelo acariciar
La cabeza tierna
De mi santa madre
Y así me quisiera
Por siempre quedar
Cuando yo la veo silenciosamente
Cruzar los rincones
Del humilde hogar
Y ocultar su cara repentinamente
Es por una pena
Que la se llorar
Pasamos la vida
Buscando mil dichas
Buscando pasamos
Mil cosas tal vez
Y se nos escapa
De las propias manos
La que Dios nos brinda
Por única vez
Es un pedacito de cielo
Su cara
Que está a nuestro alcance
Y que se nos va
De que vale entonces
Llorarla y nombrarla
Si ya hemos perdido
La felicidad
Cada vez que veo
Pasar a mi lado
Los cabellos canos
De alguna mujer
Pienso en esos niños
Los abandonados
Que no han conocido
A su madre al nacer
Venero a la mía
De cabellos canos
Bendigo su nombre
Al pie del altar
Cada beso suyo
El cielo en las manos
El cielo de un beso
Que no he de olvidar
De Hemel In Mijn Handen (ft. Alberto Moran)
Alsof ik de
Hemel in mijn handen heb
Wanneer ik 's nachts
Gewoon aai
Het tedere hoofd
Van mijn lieve moeder
En zo zou ik willen
Voor altijd blijven
Wanneer ik haar stil
Zie door de hoeken
Van ons bescheiden huis
En plotseling haar gezicht verbergt
Is het door een verdriet
Dat ik kan huilen
We leven ons leven
Zoeken duizend gelukken
Zoeken we gaan door
Duizend dingen misschien
En het glipt ons
Tussen de vingers door
Wat God ons geeft
Alleen deze keer
Het is een stukje hemel
Haar gezicht
Dat binnen handbereik is
En dat ons ontglipt
Wat heeft het dan voor zin
Te huilen en te noemen
Als we al
Het geluk hebben verloren
Elke keer dat ik zie
Langs me heen gaan
De grijze haren
Van een vrouw
Denk ik aan die kinderen
De verlatenen
Die nooit
Hun moeder hebben gekend bij de geboorte
Ik aanbid de mijne
Met grijze haren
Zeg haar naam
Aan de voet van het altaar
Elk van haar kussen
Is de hemel in mijn handen
De hemel van een kus
Die ik niet zal vergeten