Remembranzas (part. Jorge Maciel)
Cómo son largas las semanas
Cuando no estás cerca de mi
No sé que fuerza sobrehumana
Me dan valor lejos de ti
Muerta la luz de mi esperanza
Soy como un náufrago en el mar
Se que me pierdo en lontananza
Más no me puedo resignar
Ay que triste es recordar
Después de tanto amar
Esa dicha que paso
Flor de una ilusión
Nuestra pasión se marchito
Ay olvida mi desdén
Retorna dulce bien
A nuestro amor
Y volver a florecer
Nuestro querer
Cómo aquella flor
Herinneringen (ft. Jorge Maciel)
Hoe lang zijn de weken
Wanneer je niet dichtbij bent
Ik weet niet welke bovenmenselijke kracht
Mij moed geeft, ver van jou
Dood is het licht van mijn hoop
Ik ben als een schipbreukeling in de zee
Ik weet dat ik verdwijn in de verte
Maar ik kan me niet neerleggen bij het lot
Oh, wat is het triest om te herinneren
Na zoveel liefde
Die gelukzaligheid die voorbij is
Bloem van een illusie
Onze passie is verwelkt
Oh, vergeet mijn minachting
Keer terug, zoet goed
Naar onze liefde
En weer tot bloei komen
Onze liefde
Zoals die bloem