Сумецкая
oh, kto tam yedet? ko tam yedet? kto tam yedet posmotri?
na khromoy to na kobile, eto nashi skobari
skobari narod poteshnyy, yedut s yarmarki domoy
kto razdetyy, kto razutyy, kto s razbitoy golovoy
vy sygrayte mne takogo skobarya poteshnogo
chtoby bryukho ne bolelo u menya, u greshnogo
vy sygrayte mne takogo, chtoby nogi drygali
chtoby vsyaki soplenosy pered nam ne prygal
oy, polomatsya, polomatsya, polomatsya khochetsya
a skazat'-to i po pravde, i podratsya khochetsya
eto chey tam paren'yok vydaiot kolenza
ne dostalos' by emu osinova polenca
na gulyanku sobiralas', batka sunul pyatachok
mamka na ukho shepnila: ne napeysya, durachok
ya otchayannym rodilsya i nichem ne dorozhu
yesli golovu otrubyat, ya poleno privyazhu
lomayusya, sgibayusya, skazhu, chto ne zdorov
prinesite mne pol-litru i ne nado doktorov
my v grobu togo vidali, kto nas pyanitsey nazval
na svoi my den'gi pili, nam nikto ne podaval
menya bili-kolotili, vsyo po glazu narovili
ugadali po plechu, ya stoyu i khokhochu
oy, ne vsyo zhe s gorya plakat', oy, ne vsyo zhe mne tuzhit'
dayte malen'koe vremechko vesyolomu pobyt'
u podruzhki rusy kosi nizhe poyasa vilis'
okh, za eti rusy kosi my s tovarishchem dralis'
oy, tovarishch moy oryol, do chego zh menya dovyol
dovyol do lesa tyomnogo, do domika kazyonnogo
poigralisya, podralis', a pridetsya posidet'
za zheleznoyu reshetykoyu na volyu poglyadet'
petrogradskaya tyurma, s povorotom lesenki
my s tovarishchem sideli, raspevali pesenki
ty igraj, ya budu pet', ne tak zivot budet bolet'
puskay lyudi pro nas sudyat, veselyey budet sidet'
Sumetskaia
oh, wie rijdt daar? wie rijdt daar? wie rijdt daar, kijk?
op die kreupele, dat is onze schobbejak
schobbejak, een vrolijk volk, rijden van de markt naar huis
wie is naakt, wie is bloot, wie met een gebroken hoofd
speel voor mij zo'n vrolijke schobbejak
zodat mijn buik niet pijn doet, die van de zondaar
speel voor mij zo eentje, zodat mijn benen trillen
zodat al die snotneuzen niet voor ons springen
oh, ik wil breken, ik wil breken, ik wil breken
en om eerlijk te zijn, ik wil me ook wel eens verwonden
dat is toch een jongen die een knie laat zien
ik hoop dat hij niet met een takje komt
voor het feest verzamelde, papa duwde een centje
mama fluisterde in mijn oor: drink niet te veel, domkop
ik ben wanhopig geboren en hecht er niets aan
als ze mijn hoofd afhakken, bind ik het aan een boom
ik breek, ik buig, ik zeg dat ik niet gezond ben
breng me een halve liter en geen dokters nodig
we hebben diegene in het graf gezien, die ons dronken noemde
van ons geld dronken we, niemand gaf ons iets
ze hebben me geslagen en geschopt, alles op mijn gezicht
ze raadden het aan de schouder, ik sta en lach
oh, je kunt niet altijd huilen van verdriet, oh, het is niet zo erg hier
geef me een klein beetje tijd om vrolijk te zijn
bij mijn vriendin hangen de blonde vlechten onder haar taille
oh, voor die blonde vlechten hebben we met de kameraad gevochten
oh, mijn kameraad, de arend, waar heeft hij me naartoe gebracht?
heeft me naar het donkere bos gebracht, naar het huis van de kazak
we hebben gespeeld, we hebben gestreden, maar we moeten zitten
achter het ijzeren hek kijken naar de vrijheid
de Petrogradse gevangenis, met de draai van de trap
we zaten met de kameraad, zongen liedjes
jij speel, ik zal zingen, het leven zal niet zo pijn doen
laat de mensen over ons oordelen, het zal vrolijker zijn om te zitten