Silent Solitude
It’s a deep and silent night
It’s a deep and silent night
なにもきこえないとわにねむれ
nani mo kikoenai to wa ni nemure
なげき、いかり、うずをまきとどろいたさけびも
nageki, ikari, uzu wo maki todoroi ta sakebi mo
やみにまよいこえもなくきえていった
yami ni mayoi koe mo naku kiete itta
だましあいもうらぎりさえ
damashiai mo uragiri sae
むいみだったなんものこさず
muimi datta nanmono kozasu
It’s a deep and silent night
It’s a deep and silent night
なにもきこえないすべてがねむった
nani mo kikoenai subete ga nemutta
そしてせかいはまたくりかえす
soshite sekai wa mata kurikaesu
むじひなゆめ
mujihina yume
なんどくやみあがなえばゆるされるだろう
Nandoku yami aganae ba yurusareru darou
ゆるしあたそのひとはだれなのだろう
Yurushi ataso no hito wa dare na no darou
ぜんもにくもかみもかんじょうも
Zen mo nikumo kami mo kanjou mo
いつのあいだにかすてしまった
itsu no aida ni kusuteshimatta
In the dark and dirty light
In the dark and dirty light
あばかれてゆくけがれたじぶんが
abakarete yuku kegareta jibun ga
このせいじゃくはまたつきつける
kono seijaku wa mata tsukitsukeru
こどくのばつ
kodoku no batsu
だましあいもうばいあいも
Damashiai mou bai ai mo
きずつけあいあらそいさえ
kizutsuke ai arasoi sae
ひとはいつももとめていた
hito wa itsumo motomete ita
そのむこうのひだいしたゆめ
sono mukou no hidai shita yume
あのひのこえがまだこだまする
Ano hi no koe ga mada kodama suru
きおくのかなたで
kioku no kanata de
こころとざしてこえなきこえで
kokoro tozashite koe naki koe de
かきけしてる
kakikeshiteru
It’s a deep and silent night
It’s a deep and silent night
なにもきこえないすべてがねむった
nani mo kikoenai subete ga nemutta
そしてせかいはまたくりかえす
soshite sekai wa mata kurikaesu
むじひなゆめ
mujihina yume
Stille Eenzaamheid
Het is een diepe en stille nacht
niets is te horen, alles slaapt
Klagen, woede, een draaikolk van schreeuwen
verloren in de duisternis, zonder geluid verdwenen
bedrog en verraad
het had geen betekenis, niets bleef achter
Het is een diepe en stille nacht
niets is te horen, alles slaapt
en de wereld herhaalt zich weer
zinloze dromen
Hoe vaak moet de duisternis opklaren voordat het vergeven wordt?
Wie is diegene die vergeving biedt?
Zonden, wonden, goden en emoties
wanneer zijn ze vervaagd?
In het donkere en vuile licht
wordt mijn bezoedelde zelf onthuld
deze stilte confronteert me weer
de straf van eenzaamheid
Bedrog en wederzijds lijden
elkaar kwetsen en strijden
mensen zochten altijd
die verre, glorieuze droom
De stemmen van die dag weerkaatsen nog steeds
in de verte van herinneringen
met een gesloten hart, met een stemloze stem
verdoezel ik het
Het is een diepe en stille nacht
niets is te horen, alles slaapt
en de wereld herhaalt zich weer
zinloze dromen