Porto Supremo
Me vi, em plenas águas, de um maremoto atroz
Envolto, em turbas mágoas
A Deus levantei minha voz
Então um milagre se fez pela noite tão fria
E o Sol despontou no horizonte trazendo alegria
E o meu Deus pôde então acalmar as fortes ondas do mar
Para o porto supremo eu já posso navegar!
Meu ser agonizava, cheguei pensar que era o fim
Porém minh'alma orava e Deus teve pena de mim!
Haven van Hoop
Ik zag mezelf, in volle zee, van een vreselijke storm
Omgeven, door pijnlijke zorgen
Tot God richtte ik mijn stem
Toen gebeurde er een wonder in de koude nacht
En de zon kwam op aan de horizon, bracht vreugde met zich mee
En mijn God kon toen de sterke golven van de zee kalmeren
Naar de haven van hoop kan ik nu zeilen!
Mijn wezen leed, ik dacht dat het het einde was
Maar mijn ziel bad en God had medelijden met mij!
Escrita por: Edison Coelho