Cem Ovelhas
Eram cem ovelhas juntas no aprisco
Eram cem ovelhas que, amante, cuidou
Porém, numa tarde, ao contá-las todas
Lhe faltava uma, lhe faltava uma e triste chorou
As noventa e nove deixou no aprisco
E pelas montanhas a buscá-la foi
A encontrou gemendo, tremendo de frio
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Esta mesma história volta a repetir-se
Pois muitas ovelhas perdidas estão
Mas ainda hoje, o Pastor amado
Chora tuas feridas, chora tuas feridas e quer te salvar
As noventa e nove deixou no aprisco
E pelas montanhas a buscá-la foi
A encontrou gemendo, tremendo de frio
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Curou suas feridas, pôs logo em seus ombros e ao redil voltou
Honderd Schapen
Er waren honderd schapen samen in de stal
Er waren honderd schapen die, geliefde, zorgde
Maar op een middag, toen hij ze allemaal telde
Ontbrak er één, ontbrak er één en hij huilde verdrietig
De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij haar zoeken
Hij vond haar jammerend, rillend van de kou
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Ditzelfde verhaal herhaalt zich weer
Want veel schapen zijn verloren
Maar ook vandaag, de geliefde Herder
Huilt om jouw wonden, huilt om jouw wonden en wil je redden
De negenennegentig liet hij in de stal
En door de bergen ging hij haar zoeken
Hij vond haar jammerend, rillend van de kou
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Hij genas haar wonden, droeg haar op zijn schouders en keerde terug naar de kudde
Escrita por: Juan Romero / Ozéias de Paula