395px

Iets van mij

Pablo Alborán

Algo de mí

Me estoy dando cuenta de las cosas que hice mal
La culpa me alimenta con trocitos de cristal
Te quiero buscar para decirte que lo siento
Todo lo que destruí me mata por dentro

Algunos me avisaron que me arrepentiría
Supongo que querían evitar mi caída
Ya no sé si quieres algo de mí

Quiero apagar la luz de toda mi cabeza
Volver a aquella charla con nuestra cerveza
La primera caricia debajo la mesa
Atarme a ti antes de que desaparezcas

Una y otra vez, besarnos y tocarnos y arrancarnos la ropa
Pedirme que no pare, que no añada una coma
Y ahora tengo miedo de decirte hola
No sé si a un tipo como yo se le perdona

Me estoy dando cuenta de lo torpe que fui
La vida no es un curso que se pueda repetir
Te quiero mirar a los ojitos como antes
Que vuelvas a creer que juntos somos gigantes

Algunos me avisaron que me arrepentiría
Supongo que querían evitar mi caída
Ya no sé si quieres algo de mí

Quiero apagar la luz de toda mi cabeza
Volver a aquella charla con nuestra cerveza
La primera caricia debajo la mesa
Atarme a ti antes de que desaparezcas

Una y otra vez, besarnos y tocarnos y arrancarnos la ropa
Pedirme que no pare, que no añada una coma
Y ahora tengo miedo de decirte hola
No sé si a un tipo como yo se le perdona

(Besarnos y tocarnos y arrancarnos la ropa)
(Pedirme que no pare, que no añada una coma)
(Y ahora tengo miedo de decirte hola)
(No sé si a un tipo como yo–)

Algunos me avisaron que me arrepentiría
Supongo que querían evitar mi caída
Ya no sé si quieres algo de mí

Quiero apagar la luz de toda mi cabeza
Volver a aquella charla con nuestra cerveza
La primera caricia debajo la mesa
Atarme a ti antes de que desaparezcas

Una y otra vez, besarnos y tocarnos y arrancarnos la ropa
Pedirme que no pare, que no añada una coma
Y ahora tengo miedo de decirte hola
No sé si a un tipo como yo se le perdona

Iets van mij

Ik begin me te realiseren wat ik verkeerd heb gedaan
De schuld voedt me met stukjes glas
Ik wil je zoeken om je te zeggen dat het me spijt
Alles wat ik verwoestte, maakt me van binnen kapot

Sommigen waarschuwden me dat ik spijt zou krijgen
Ik neem aan dat ze mijn val wilden voorkomen
Ik weet niet meer of je iets van mij wilt

Ik wil het licht in mijn hoofd uitdoen
Terug naar dat gesprek met ons biertje
De eerste aanraking onder de tafel
Mij aan jou binden voordat je verdwijnt

Steeds weer, ons kussen en aanraken en onze kleren uittrekken
Me vragen om niet te stoppen, om geen komma toe te voegen
En nu ben ik bang om je hallo te zeggen
Ik weet niet of iemand zoals ik vergeven kan worden

Ik begin me te realiseren hoe onhandig ik was
Het leven is geen cursus die je kunt herhalen
Ik wil je weer in je ogen kijken zoals vroeger
Dat je weer gelooft dat we samen reuzen zijn

Sommigen waarschuwden me dat ik spijt zou krijgen
Ik neem aan dat ze mijn val wilden voorkomen
Ik weet niet meer of je iets van mij wilt

Ik wil het licht in mijn hoofd uitdoen
Terug naar dat gesprek met ons biertje
De eerste aanraking onder de tafel
Mij aan jou binden voordat je verdwijnt

Steeds weer, ons kussen en aanraken en onze kleren uittrekken
Me vragen om niet te stoppen, om geen komma toe te voegen
En nu ben ik bang om je hallo te zeggen
Ik weet niet of iemand zoals ik vergeven kan worden

(Kussen en aanraken en onze kleren uittrekken)
(Me vragen om niet te stoppen, om geen komma toe te voegen)
(En nu ben ik bang om je hallo te zeggen)
(Ik weet niet of iemand zoals ik–)

Sommigen waarschuwden me dat ik spijt zou krijgen
Ik neem aan dat ze mijn val wilden voorkomen
Ik weet niet meer of je iets van mij wilt

Ik wil het licht in mijn hoofd uitdoen
Terug naar dat gesprek met ons biertje
De eerste aanraking onder de tafel
Mij aan jou binden voordat je verdwijnt

Steeds weer, ons kussen en aanraken en onze kleren uittrekken
Me vragen om niet te stoppen, om geen komma toe te voegen
En nu ben ik bang om je hallo te zeggen
Ik weet niet of iemand zoals ik vergeven kan worden

Escrita por: Pablo Alborán