395px

Andalusië

Pablo Alborán

Andalucía

El olor de la sal, rodea mi sed,
me embruja el color de tu calle.

El sonido del mar que me trae hasta aquí,
enamora mi cante y seduce mi piel.

Tierra flamenca de dolor y tristeza
que ha forjao la bandera, del poeta
que defiende a Andalucía con su vida.

Patio donde el aire dibuja las paredes,
canto de flores que se regalan los amores.

Un hombre sentado con una guitarra,
cante de sirenas y baile de gitana.

Tierra flamenca de pasión y alegría
que nos llena de esperanza noche y día,
yo defiendo a Andalucía, con mi vida.

Eramos dos cantandole a la vida
vengo para recordar tu voz y tu alegre melodía.

No me quiero alejar de tí,
amarra mi velero que es mi corazón sincero.

Y ahora guíame, enséñame a volar
por tus montes y tus ríos,
enséñame a decir te quiero,
con un solo quejído,
Andalucía, yo te quiero vida mía.

Eramos dos cantandole a la vida,
vengo para recordar tu voz y tu alegre melodía.

Andalucia, andalucia..

Me has dado todo lo que soy,
la forma de caminar,
voy midiendo mi pasito
para no perderme más.

Me has dado todo lo que soy,
la forma de caminar,
voy midiendo mi pasito
para no perderme más.

Me has dado todo lo que soy,
la forma de caminar,
voy midiendo mi pasito
para no perderme más.

Me has dado todo lo que soy,
la forma de caminar,
voy midiendo mi pasito
para no perderme más.

Andalusië

De geur van zout, omringt mijn dorst,
verleidt me de kleur van jouw straat.

Het geluid van de zee dat me hierheen brengt,
verleidt mijn zang en streelt mijn huid.

Flamencoland vol pijn en verdriet
heeft de vlag gesmeed, van de dichter
die Andalusië verdedigt met zijn leven.

Patio waar de lucht de muren tekent,
lied van bloemen die de liefde schenkt.

Een man zit met een gitaar,
zang van sirenes en dans van een gitane.

Flamencoland vol passie en vreugde
dat ons hoop geeft, nacht en dag,
ik verdedig Andalusië, met mijn leven.

We waren met z'n tweeën, zingend voor het leven,
ik kom om jouw stem en vrolijke melodie te herinneren.

Ik wil niet van je weggaan,
bind mijn zeilboot, dat is mijn oprechte hart.

En nu leid me, leer me vliegen
over jouw bergen en jouw rivieren,
leer me te zeggen dat ik van je hou,
met een enkele zucht,
Andalusië, ik hou van jou, mijn leven.

We waren met z'n tweeën, zingend voor het leven,
ik kom om jouw stem en vrolijke melodie te herinneren.

Andalusië, Andalusië..

Je hebt me alles gegeven wat ik ben,
de manier van lopen,
ik meet mijn stapje
om me niet meer te verliezen.

Je hebt me alles gegeven wat ik ben,
de manier van lopen,
ik meet mijn stapje
om me niet meer te verliezen.

Je hebt me alles gegeven wat ik ben,
de manier van lopen,
ik meet mijn stapje
om me niet meer te verliezen.

Je hebt me alles gegeven wat ik ben,
de manier van lopen,
ik meet mijn stapje
om me niet meer te verliezen.

Escrita por: