395px

Touw Aan Het Hart

Pablo Alborán

Cuerda Al Corazón

Nunca quise darlo todo por perdido
Mi silencio fueron luces de neón para tu olvido
Soy igual que un adivino, aún sabiendo mi destino, vivo por ese suspiro

Todo pasa, esto también pasará
Como la tormenta que arrasa y se calma por inercia
Eres como el oleaje, por mucho que te evite, siempre vuelves, siempre tarde

Me volverás a llamar cuando el sueño de tu hotel sea un hilo
Cuando no puedas callar todo el ruido que hicimos
A veces siento el dolor de un pasado que quiere que le grite
Estoy hecho de historias, pero de historias que no se repiten

Le diste paso, le diste cuerda al corazón
Y sin embargo, no lograste reparar tanto fracaso
No fue culpa del azar, encontrarme la mitad de mis preguntas, sin contestar

Reconozco que me asustaba la verdad
No fui tramposo, ni ese tipo de novio loco sigiloso
Pero luché por mantener, cada retazo de la mano que me dejé morder
Y que tú mordiste más de una vez

Me volverás a llamar cuando el sueño de tu hotel sea un hilo
Cuando no puedas callar todo el ruido que hicimos
A veces siento el dolor de un pasado que quiere que le grite
Estoy hecho de historias, pero de historias que no se repiten

Te has perdido un amigo
Te has perdido los planes que imaginé contigo
Y tardarás en admitirlo
Te ahogarás en el tiempo
Las cadenas que suenan, las llevas por dentro

Me volverás a llamar cuando el sueño de tu hotel sea un hilo
Cuando no puedas callar todo el ruido que hicimos
A veces siento el dolor de un pasado que quiere que le grite
Estoy de hecho de historias, pero de historias que no se repiten

Me volverás a llamar cuando el sueño de tu hotel sea un hilo
Cuando no puedas callar todo el ruido que hicimos
A veces siento el dolor de un pasado que quiere que le grite
Estoy hecho de historias, pero de historias que no se repiten

Touw Aan Het Hart

Ik heb nooit alles verloren willen geven
Mijn stilte was neonlichten voor jouw vergeten
Ik ben net als een waarzegger, ook al weet ik mijn lot, leef ik voor die zucht

Alles gaat voorbij, dit zal ook voorbijgaan
Als de storm die verwoest en weer kalmeert door inertie
Jij bent als de golven, hoe hard ik je ook probeer te vermijden, je komt altijd terug, altijd te laat

Je zult me weer bellen als de droom van je hotel een draad is
Als je het lawaai dat we maakten niet meer kunt negeren
Soms voel ik de pijn van een verleden dat wil dat ik schreeuw
Ik ben gemaakt van verhalen, maar van verhalen die zich niet herhalen

Je gaf het een kans, je gaf touw aan het hart
En toch slaagde je er niet in zoveel falen te herstellen
Het was niet de schuld van het toeval, om me de helft van mijn vragen zonder antwoord te laten vinden

Ik geef toe dat de waarheid me bang maakte
Ik was geen bedrieger, of die gekke, stille vriend
Maar ik vocht om elke schakel van de hand vast te houden die me liet bijten
En die jij meer dan eens hebt gebeten

Je zult me weer bellen als de droom van je hotel een draad is
Als je het lawaai dat we maakten niet meer kunt negeren
Soms voel ik de pijn van een verleden dat wil dat ik schreeuw
Ik ben gemaakt van verhalen, maar van verhalen die zich niet herhalen

Je bent een vriend kwijtgeraakt
Je bent de plannen kwijtgeraakt die ik met jou had bedacht
En het zal even duren voordat je het toegeeft
Je zult verdrinken in de tijd
De ketens die klinken, draag je van binnen

Je zult me weer bellen als de droom van je hotel een draad is
Als je het lawaai dat we maakten niet meer kunt negeren
Soms voel ik de pijn van een verleden dat wil dat ik schreeuw
Ik ben gemaakt van verhalen, maar van verhalen die zich niet herhalen

Je zult me weer bellen als de droom van je hotel een draad is
Als je het lawaai dat we maakten niet meer kunt negeren
Soms voel ik de pijn van een verleden dat wil dat ik schreeuw
Ik ben gemaakt van verhalen, maar van verhalen die zich niet herhalen

Escrita por: Pablo Alborán