KM0
De nuevo, me enfrento a ti, querida página en blanco
Escribo, con mis colmillos, alegrías y llantos
Querida amiga, no me falles, inúndate de palabras
Quédate inmóvil en la mesa hasta que mis alas se abran
Llevo tanto tiempo calculando este momento
Mis heridas se han curado mal con tanto movimiento
Mi casa vacía y el corazón lleno
De historias que casi me arrancan el pecho
Kilómetro cero, primera casilla
Cara a cara conmigo
Sentado en la silla
No nos ha ido mal, porque no esperaba tanto
Jugué con los ojos cerrados, con Dios y con el diablo
Preguntándole al espejo quién era Pablo
Y no nos ha ido mal, aunque costó despedirse
Canté en lugares lejanos, nunca me sentí un extraño
Nada de eso ha sido en vano, ahora casi nada me hace daño
De nuevo me enfrento a ti, futuro sin apellidos
Aprieto fuerte los dientes, jamás me di por vencido
Cuando el mundo se calle, mis labios querrán buscarte
Porque el pasado se fue y nos reclama el presente
Llevo tanto tiempo calculando este momento
Mis heridas se han curado mal con tanto movimiento
Mi casa vacía y el corazón lleno
De historias que casi me arrancan el pecho
Kilómetro cero, primera casilla
Cara a cara conmigo
Senta'íto en la silla
No nos ha ido mal, porque no esperaba tanto
Jugué con los ojos cerrados, con Dios y con el diablo
Preguntándole al espejo quién era Pablo
Y no nos ha ido mal, aunque costó despedirse
Canté en lugares lejanos, nunca me sentí un extraño
Nada de eso ha sido en vano, ahora casi nada me hace daño
Llevo tanto tiempo calculando este momento
Mis heridas se han curado mal con tanto movimiento
Mi casa vacía y el corazón lleno
De historias que casi me arrancan el pecho
Kilómetro cero, primera casilla
Cara a cara conmigo
Senta'íto en la silla
No nos ha ido mal, porque no esperaba tanto
Jugué con los ojos cerrados, con Dios y con el diablo
Preguntándole al espejo quién era Pablo
Y no nos ha ido mal, aunque costó despedirse
Canté en lugares lejanos, nunca me sentí un extraño
Nada de eso ha sido en vano, ahora casi nada me hace daño
KM0
Weer sta ik tegenover jou, lieve lege pagina
Schrijf ik, met mijn tanden, vreugde en verdriet
Lieve vriendin, laat me niet in de steek, vul je met woorden
Blijf stil op de tafel tot mijn vleugels zich openen
Ik ben zo lang bezig geweest met het berekenen van dit moment
Mijn wonden zijn slecht genezen door al die beweging
Mijn huis is leeg en mijn hart vol
Met verhalen die me bijna de adem benamen
Kilometer nul, eerste vakje
Van aangezicht tot aangezicht met mezelf
Zittend op de stoel
Het is niet slecht gegaan, want ik verwachtte niet zoveel
Ik speelde met gesloten ogen, met God en met de duivel
Vroeg de spiegel wie Pablo was
En het is niet slecht gegaan, ook al was het moeilijk om afscheid te nemen
Ik zong op verre plekken, voelde me nooit een vreemde
Niets daarvan was tevergeefs, nu doet bijna niets me pijn
Weer sta ik tegenover jou, toekomst zonder achternaam
Ik bijt hard op mijn tanden, ik heb me nooit overgegeven
Wanneer de wereld stilvalt, willen mijn lippen je zoeken
Want het verleden is weg en het heden roept ons
Ik ben zo lang bezig geweest met het berekenen van dit moment
Mijn wonden zijn slecht genezen door al die beweging
Mijn huis is leeg en mijn hart vol
Met verhalen die me bijna de adem benamen
Kilometer nul, eerste vakje
Van aangezicht tot aangezicht met mezelf
Zittend op de stoel
Het is niet slecht gegaan, want ik verwachtte niet zoveel
Ik speelde met gesloten ogen, met God en met de duivel
Vroeg de spiegel wie Pablo was
En het is niet slecht gegaan, ook al was het moeilijk om afscheid te nemen
Ik zong op verre plekken, voelde me nooit een vreemde
Niets daarvan was tevergeefs, nu doet bijna niets me pijn
Ik ben zo lang bezig geweest met het berekenen van dit moment
Mijn wonden zijn slecht genezen door al die beweging
Mijn huis is leeg en mijn hart vol
Met verhalen die me bijna de adem benamen
Kilometer nul, eerste vakje
Van aangezicht tot aangezicht met mezelf
Zittend op de stoel
Het is niet slecht gegaan, want ik verwachtte niet zoveel
Ik speelde met gesloten ogen, met God en met de duivel
Vroeg de spiegel wie Pablo was
En het is niet slecht gegaan, ook al was het moeilijk om afscheid te nemen
Ik zong op verre plekken, voelde me nooit een vreemde
Niets daarvan was tevergeefs, nu doet bijna niets me pijn