La Llave (part. Piso 21)
El silencio entre nosotros empieza a dolernos de más
Creo que llegó el momento de dejar todo atrás
No busquemos salida, si nunca quisimos entrar
No recuerdo un domingo de lluvia besándonos en el sofá
Porque nunca fuimos buenos en amar
Porque nunca nos quisimos amarrar
Si yo tuviera la llave de tus ojos cerrados
Si yo pudiera inventar cada recuerdo, cada abrazo
Si hoy encuentro respuesta y descubro la cura
Al final de la historia, no habrá guerras ni armaduras
Sabes bien que llevo un tiempo buscando la forma de hablar
Sé que juegas a escondidas y nunca lo vas a aceptar
De qué sirve esta mentira, cuando siempre te di mi verdad
Esto no es un simulacro, esta herida nos puede matar
Y es que nunca fuimos buenos en amar
Porque nunca nos quisimos amarrar
Si yo tuviera la llave de tus ojos cerrados
Si yo pudiera inventar cada recuerdo, cada abrazo
Si hoy encuentro respuesta y descubro la cura
Al final de la historia, no habrá guerras ni armaduras
Siempre hemos tratado de avanzar y si caías, caía contigo detrás
En silencio siguen creciendo las dudas, en silencio yo las dejaba desnudas
Si yo tuviera la combinación abriría lo que el dolor ha cerrado
Solución perfecta para esta ecuación y romper de tus ojos el candado
Si yo tuviera la llave de tus ojos cerrados
Si yo pudiera inventar cada recuerdo, cada abrazo
Si hoy encuentro respuesta y descubro la cura
Al final de la historia, no habrá guerras ni armaduras
De Sleutel (ft. Piso 21)
De stilte tussen ons begint ons te pijnigen
Ik denk dat het moment is aangebroken om alles achter te laten
Laten we geen uitweg zoeken, als we nooit wilden binnenkomen
Ik herinner me geen regenachtige zondag, zoenend op de bank
Want we waren nooit goed in de liefde
Omdat we ons nooit wilden binden
Als ik de sleutel had van jouw gesloten ogen
Als ik elk herinnering, elke omhelzing kon verzinnen
Als ik vandaag een antwoord vind en de genezing ontdek
Aan het einde van het verhaal, zullen er geen oorlogen of harnassen zijn
Je weet goed dat ik al een tijd zoek naar een manier om te praten
Ik weet dat je stiekem speelt en het nooit zult toegeven
Wat heeft deze leugen voor zin, als ik je altijd mijn waarheid gaf
Dit is geen simulatie, deze wond kan ons doden
En we waren nooit goed in de liefde
Omdat we ons nooit wilden binden
Als ik de sleutel had van jouw gesloten ogen
Als ik elk herinnering, elke omhelzing kon verzinnen
Als ik vandaag een antwoord vind en de genezing ontdek
Aan het einde van het verhaal, zullen er geen oorlogen of harnassen zijn
We hebben altijd geprobeerd vooruit te komen en als jij viel, viel ik achter je aan
In stilte blijven de twijfels groeien, in stilte liet ik ze naakt achter
Als ik de combinatie had, zou ik openen wat de pijn heeft gesloten
Perfecte oplossing voor deze vergelijking en de slot van jouw ogen breken
Als ik de sleutel had van jouw gesloten ogen
Als ik elk herinnering, elke omhelzing kon verzinnen
Als ik vandaag een antwoord vind en de genezing ontdek
Aan het einde van het verhaal, zullen er geen oorlogen of harnassen zijn
Escrita por: Pablo Alborán