395px

Ik Ga Weg

Pablo Alborán

Me Iré

Me noto como un extraño que vive contigo
Ya no siento nada
Soy tu peor enemigo
Ya voy esquivando tus falsas palabras
Voy adivinando tus ideas
Y tus ideas no me gustan nada
Porque nada es lo que te queda en el alma
Me doy cuenta que nos falta el aire
Porque agotamos toda nuestra sangre
Quitándonos la vida sucia y lentamente

Te propongo una tregua, basta por hoy
Mientras yo voy pensando como de ti me deshago
Sin acabar mal

Me iré tan lejos de ti donde no te pueda ver
Ni recuerde tus armas de mujer
Que me han hecho sentir esclavo del ayer
Y me has quitado las ganas de seguir
Luchando por ti

Somos dos buenos actores
Que fingen quererse forzando el amor
Ni tú ni yo somos capaces de verlo
Poder sentarnos y hablar de ello
Aquí hay demasiado silencio
Ya no quiero demoras voy a explotar
Mientras no te das cuenta
Tengo las maletas en la puerta
Y sin decirte adiós

Me iré tan lejos de ti donde no te pueda ver
Ni recuerde tus armas de mujer
Que me han hecho sentir esclavo del ayer
Y me has quitado las ganas de seguir
Luchando por ti

Algo ocurriría si yo te mirase
Para decirte que mi vida ya no es vida
Por tu afán de embaucarme sin dejarme respirar
Por eso me iré

Tan lejos de ti donde no te pueda ver
Ni recuerde tus armas de mujer
Que me han hecho sentir esclavo del ayer
Y me has quitado las ganas de seguir

Tan lejos de ti donde no te pueda ver
Ni recuerde tus armas de mujer
Que me han hecho sentir esclavo del ayer
Y me has quitado las ganas de seguir

Ik Ga Weg

Ik voel me als een vreemde die bij jou woont
Ik voel niets meer
Ik ben je ergste vijand
Ik ontwijk je valse woorden
Ik raad je gedachten
En ik hou helemaal niet van je ideeën
Want er blijft niets over in je ziel
Ik besef dat we geen lucht meer hebben
Omdat we al ons bloed hebben verbruikt
Door onszelf langzaam en vuil het leven af te nemen

Ik stel een wapenstilstand voor, genoeg voor vandaag
Terwijl ik nadenk over hoe ik van je af kan komen
Zonder het slecht af te laten lopen

Ik ga zo ver weg van jou dat ik je niet meer kan zien
En je vrouwelijke wapens niet meer herinner
Die me als een slaaf van gisteren hebben laten voelen
En je hebt me de zin om door te gaan ontnomen
Te vechten voor jou

We zijn twee goede acteurs
Die doen alsof ze van elkaar houden, de liefde forcerend
Geen van beiden kan het zien
Om te kunnen zitten en erover te praten
Hier is te veel stilte
Ik wil geen uitstel meer, ik ga ontploffen
Terwijl je het niet doorhebt
Heb ik de koffers bij de deur staan
En zonder je gedag te zeggen

Ik ga zo ver weg van jou dat ik je niet meer kan zien
En je vrouwelijke wapens niet meer herinner
Die me als een slaaf van gisteren hebben laten voelen
En je hebt me de zin om door te gaan ontnomen
Te vechten voor jou

Er zou iets gebeuren als ik je aankijk
Om je te zeggen dat mijn leven geen leven meer is
Door je drang om me te misleiden zonder me adem te laten halen
Daarom ga ik weg

Zo ver weg van jou dat ik je niet meer kan zien
En je vrouwelijke wapens niet meer herinner
Die me als een slaaf van gisteren hebben laten voelen
En je hebt me de zin om door te gaan ontnomen

Zo ver weg van jou dat ik je niet meer kan zien
En je vrouwelijke wapens niet meer herinner
Die me als een slaaf van gisteren hebben laten voelen
En je hebt me de zin om door te gaan ontnomen

Escrita por: Pablo Alborán