395px

Stappen van Nul

Pablo Alborán

Pasos de Cero

Entre tu boca y la mía
Hay un cuento de hadas que siempre acaba bien
Entre las sábanas frías
Me pierdo a solas pensando en tu piel
Que curiosa la vida
Que de pronto sorprende con este loco amor
Y es que todo se acaba
Y termina si dejo de ser lo que soy

Bésame no dudes ni un segundo de mi alma
Alteras mis sentidos, liberas mis alas
No cabe tanto amor en esta cama
Si me dejaras
Qué bueno es sentir que suspiro de nuevo
Que tu roce y mi roce juntos forman fuego
Delicada llama, que nunca se apaga

Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello
Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello

Qué futuro más bello
Qué plan más perfecto presiento
No tendremos que estar batallando
Buscando siempre el momento

Por dar pasos de cero y un camino certero de sueños
Liberamos el llanto vacío que tanto provocan los miedos
Bésame no dudes ni un segundo de mi alma
Alteras mis sentidos, liberas mis alas
No cabe tanto amor en esta cama, si me dejaras
Qué bueno es sentir que suspiro de nuevo

Que tu roce y mi roce juntos forman fuego
Delicada llama, que nunca se apaga
Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello
Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello

Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello

Sin ti yo me pierdo
Sin ti me vuelvo veneno
No entiendo el despertar sin un beso de esos
Sin tu aliento en mi cuello

Stappen van Nul

Tussen jouw mond en de mijne
Is er een sprookje dat altijd goed afloopt
Tussen de koude lakens
Verlies ik mezelf alleen denkend aan jouw huid
Wat een vreemde levensloop
Die me plots verrast met deze gekke liefde
En alles eindigt
Als ik stop met zijn wie ik ben

Kus me, twijfel geen seconde aan mijn ziel
Je verstoort mijn zintuigen, bevrijdt mijn vleugels
Er past zoveel liefde niet in dit bed
Als je me zou laten
Wat is het fijn om weer te zuchten
Dat jouw aanraking en mijn aanraking samen vuur vormen
Delicate vlam, die nooit dooft

Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek
Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek

Wat een mooie toekomst
Wat een perfect plan voel ik aan
We hoeven niet te vechten
Altijd op zoek naar het moment

Door stappen van nul en een zekere weg van dromen
Bevrijden we de lege tranen die de angsten zo vaak veroorzaken
Kus me, twijfel geen seconde aan mijn ziel
Je verstoort mijn zintuigen, bevrijdt mijn vleugels
Er past zoveel liefde niet in dit bed, als je me zou laten
Wat is het fijn om weer te zuchten

Dat jouw aanraking en mijn aanraking samen vuur vormen
Delicate vlam, die nooit dooft
Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek
Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek

Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek

Zonder jou raak ik de weg kwijt
Zonder jou word ik vergif
Ik begrijp de ontwaking niet zonder zo'n kus
Zonder jouw adem op mijn nek

Escrita por: Pablo Alborán