Perfectos imperfectos (part. Lilas)
Me siento un cabrón
Me siento un cabrón por no poderte dar lo que esperas de mí
Por no poderte dar lo que esperas de mí
No puedo abrir aún mi corazón
No puedo abrir aún mi corazón
Entenderé que dejes de venir
Entenderé que dejes de venir
Aunque me alegra saber que alguna vez te sucedió lo mismo
Aunque me alegra saber
Tu corazón sentía una abismo y no era egoísmo
Que alguna vez te sucedió lo mismo
Es que faltaba tiempo, no era el momento
Por mucho que intentaras querer
Somos perfectos imperfectos
Sentías por dentro un abismo, y no era egoísmo
Y yo tengo un error de fábrica
Es que faltaba tiempo, no era el momento
Y pienso demasiado
Somos perfectos imperfectos
Y yo tengo un error de fábrica
Siento que voy a perder un tren
Mi teoría nunca es práctica
Y si me quedo voy a ser mi propio rehén
Pienso demasiado
Cuando cierre los ojos y mire hacia dentro
Siento que voy a perder un tren
No mereces mentiras, ni sueños suicidas
Y si me quedo, voy a ser mi propio rehén
Te ahorro agrandar aún más esta herida
Cuando cierre los ojos y mire hacia dentro
Y cuando cierres tus ojos, te acuerdes de mí
Querré sentir que hice las cosas bien
Puedas ser capaz de sonreír
No mereces mentiras ni sueños suicidas
kimi to egaki kaketa mirai e no chizu wa
Te ahorro agrandar aún más esta herida
ima demo heya ni nokotteru
Y cuando cierres tus ojos, te acuerdes de mí
yasashisa mo aa mabushisa mo
Puedas ser capaz de sonreír
kiete itte
君と描きかけた未来への地図は
今でも部屋に残ってる
te ga fureta kisetsu ga chigaeba
優しさも ああ 眩しさも
motto bokura shinjiaeta kana
消えていって
oshiete
自由になるの?
手が触れた 季節が違えば
kage wa mada okizari no mama de
もっと僕ら 信じ合えたかな
kokoro no oku wo mitsumeru hodo
教えて
jibun jishin ga kowakunaru
鳴り響く夜明けの音 (ね)
kimi ni uso wa niawanai kara
影はまだ置き去りのままで
kore ijou kizu mo iranai
心の奥を 見つめる程
itsu no hi ka boku wo omoidasu
自分自身が怖くなる
hohoememasu you ni
君に嘘は似合わないから
Me siento un cabrón por no poderte dar lo que esperas de mí
これ以上傷もいらない
No puedo abrir aún mi corazón
いつの日か僕を思い出し
Entenderé que dejes de venir
微笑めますように
Aunque me alegra saber que alguna vez te sucedió lo mismo
Perfecte imperfecties (ft. Lilas)
Ik voel me een klootzak
Omdat ik je niet kan geven wat je van mij verwacht
Ik kan mijn hart nog niet openen
Ik begrijp dat je stopt met komen
Hoewel het me blij maakt om te weten
Dat jij ooit hetzelfde hebt meegemaakt
Hoeveel je ook probeerde te geven
Voelde je van binnen een afgrond, en dat was geen egoïsme
Het was gewoon niet het juiste moment, we hadden tijd nodig
We zijn perfecte imperfecties
En ik heb een fabrieksfout
Mijn theorie is nooit praktisch
Ik denk te veel
Ik voel dat ik een trein ga missen
En als ik blijf, word ik mijn eigen gijzelaar
Als ik mijn ogen sluit en naar binnen kijk
Wil ik voelen dat ik het goed heb gedaan
Je verdient geen leugens of zelfdestructieve dromen
Ik bespaar je nog meer pijn
En als je je ogen sluit en aan mij denkt
Hoop ik dat je kunt glimlachen
De kaart naar de toekomst die we samen begonnen zijn
Ligt nog steeds in mijn kamer
Zowel de vriendelijkheid als de schittering
Verdwijnen langzaam
Word ik vrij?
Als onze handen elkaar hadden aangeraakt in een ander seizoen
Hadden we elkaar misschien meer kunnen vertrouwen
Vertel het me
De klank van de dageraad weerklinkt (ja)
De schaduw blijft nog steeds achter
Hoe meer ik in mijn hart kijk
Hoe meer ik bang word voor mezelf
Omdat leugens niet bij jou passen
Wil ik geen verdere wonden
Dat je op een dag aan me denkt
En weer kunt glimlachen.