A Veces Cuando El Sol
A veces cuando el sol levanta el vuelo
Remuevo la esperanza y miro adentro
Y entre mi corazón y la añoranza
Sólo dormita un charco de aguacero.
Detrás de la mirada salta un sueño
Que sin querer se agita en la garganta
Una carrera ciega hasta tu cuello
Un tropiezo que rompe la balanza.
No habrá razón que guarda el equilibrio
Cuando la ausencia llora en los sentidos
Cuando la soledad es un gran pino
Que crece en un jardín de blancos lirios.
No habrá más que gritar contra el silencio
Cuando me invade el pecho la llovizna
Y aunque tu luz no fuera ya la misma
Y me quede de pie donde aún te espero.
Remuevo la esperanza y miro adentro
Cuando la pena oprime la garganta
Detrás de la mirada salta un sueño
Y aunque llueva en la calle el viento canta.
A veces cuando el mar no nos alcanza
Y tan sólo el rocío moja el suelo
Un pájaro veloz recorre el cielo
Y crece con el tiempo la distancia.
Soms Wanneer de Zon
Soms wanneer de zon zijn vlucht neemt
Verander ik de hoop en kijk naar binnen
En tussen mijn hart en de verlangen
Sluimert slechts een plas van regen.
Achter de blik springt een droom omhoog
Die zonder het te willen in mijn keel trilt
Een blinde race tot aan je nek
Een struikelpartij die de balans breekt.
Er zal geen reden zijn die het evenwicht houdt
Wanneer de afwezigheid huilt in de zintuigen
Wanneer de eenzaamheid een grote den is
Die groeit in een tuin van witte lelies.
Er zal niets meer zijn dan schreeuwen tegen de stilte
Wanneer de motregen mijn borst overspoelt
En hoewel jouw licht niet meer hetzelfde is
Sta ik nog steeds waar ik je wacht.
Ik verander de hoop en kijk naar binnen
Wanneer de pijn mijn keel verstikt
Achter de blik springt een droom omhoog
En hoewel het regent op straat, zingt de wind.
Soms wanneer de zee ons niet bereikt
En slechts de dauw de grond nat maakt
Vliegt een snelle vogel door de lucht
En groeit de afstand met de tijd.
Escrita por: Pablo Milanes, Ramiro Julian Gutierrez Pavon