Hay
Hay un río que espera mi reposo,
hay un cielo que espera mi cantar,
hay un libro que espera por mi goce,
son tantas cosas que no sé como empezar.
Hay un pueblo que espera silencioso,
hay un cuerpo que quiero desnudar,
hay un amigo lejano y mentiroso,
son mis amores que me obligan a pensar.
Hay una risa al final de cada llanto,
una luz para toda enfermedad,
un corazón que rechaza los quebrantos,
son los conjuros que me da mi mocedad.
Un espacio al final del cementerio
de una vez borrara tu vanidad
que otra vida vendrá si es un misterio
son esas dudas que me suelen desvelar.
Hay un río que espera mi reposo,
hay un cielo que espera mi cantar,
hay un libro que espera por mi goce,
son tantas cosas que prefiero terminar.
Hooi
Er is een rivier die wacht op mijn rust,
er is een hemel die wacht op mijn gezang,
er is een boek dat wacht op mijn vreugde,
er zijn zoveel dingen waar ik niet weet hoe te beginnen.
Er is een dorp dat stil wacht,
er is een lichaam dat ik wil ontbloten,
er is een verre en bedrieglijke vriend,
het zijn mijn liefdes die me dwingen na te denken.
Er is een lach aan het einde van elke traan,
een licht voor elke ziekte,
een hart dat de breuken afwijst,
het zijn de spreuken die mijn jeugd me geeft.
Een ruimte aan het einde van de begraafplaats
zal eens jouw ijdelheid wissen,
welke andere leven zal komen als het een mysterie is,
het zijn die twijfels die me vaak wakker houden.
Er is een rivier die wacht op mijn rust,
er is een hemel die wacht op mijn gezang,
er is een boek dat wacht op mijn vreugde,
er zijn zoveel dingen die ik liever wil beëindigen.
Escrita por: Pablo Milanés