La Carga Del Machete
Cuando vagábamos solitarios en el tiempo
Sin presente
Cuando hasta el mismo árbol se negaba a compartir
Su aroma secundado de susurros milenarios
Cuando el arroyo lejos entre sombras
Volvíase tristeza para matar de sed al enemigo
Cuando vagábamos solitarios en el tiempo
Sin presente
Hubo que rescatar los siglos de la vida
Entonces hubo que pelear al filo del machete
Entonces hubo que matar al filo del machete
Mil batallas ganar al filo del machete
Que estamos dando hoy.
De Last van de Machete
Toen we alleen in de tijd rondzwierfden
Zonder heden
Toen zelfs de boom weigerde te delen
Zijn geur, vergezeld van eeuwenoude fluisteringen
Toen de beek ver weg tussen schaduwen
Verdriet werd om de vijand van dorst te doden
Toen we alleen in de tijd rondzwierfden
Zonder heden
Moesten we de eeuwen van het leven redden
Toen moesten we vechten aan de snede van de machete
Toen moesten we doden aan de snede van de machete
Duizend veldslagen winnen aan de snede van de machete
Die we vandaag strijden.
Escrita por: Pablo Milanés