Para Vivir
Muchas veces te dije que antes de hacerlo había que pensarlo muy bien
Que a esta unión de nosotros le hacía falta carne y deseo también
Que no bastaba que me entendieras y que murieras por mí
Que no bastaba que en mi fracaso yo me refugiara en ti
Y ahora ves lo que pasó, al fin nació
Al pasar de los años, el tremendo cansancio que provocó ya en ti
Y aunque que es penoso, lo tienes que decir
Por mi parte, esperaba que un día el tiempo se hiciera cargo del fin
Si así no hubiera sido, yo habría seguido jugando a hacerte feliz
Y aunque el llanto es amargo, piensa en los años que tienes para vivir
Que mi dolor no es menos, y lo peor es que ya no puedo sentir
Y ahora tratar de conquistar con vano afán
Este tiempo perdido que nos deja vencidos, sin poder conocer
Eso que llaman amor para vivir
Para vivir
Om Te Leven
Vaak heb ik je gezegd dat je er goed over na moest denken voor je het deed
Dat deze verbinding tussen ons vlees en verlangen nodig had, dat is wat ik bedoel
Dat het niet genoeg was dat je me begreep en dat je voor me zou sterven
Dat het niet genoeg was dat ik in mijn falen bij jou kon schuilen
En nu zie je wat er is gebeurd, het is eindelijk geboren
Na al die jaren, de enorme vermoeidheid die het al bij jou heeft veroorzaakt
En hoewel het pijnlijk is, moet je het zeggen
Van mijn kant hoopte ik dat de tijd op een dag het einde zou brengen
Als dat niet zo was geweest, had ik gewoon doorgegaan met je gelukkig proberen te maken
En hoewel het huilen bitter is, denk aan de jaren die je nog hebt om te leven
Want mijn pijn is niet minder, en het ergste is dat ik niets meer kan voelen
En nu proberen te veroveren met een nutteloze inspanning
Deze verloren tijd die ons verslagen achterlaat, zonder het te kunnen kennen
Datgene wat ze liefde noemen om te leven
Om te leven
Escrita por: Pablo Milanés