395px

Je Bent Het Vergeten

Pablo Montero

Se Te Olvidó

Recuerdo el amor que hasta ayer me jurabas;
las noches de idilio en que todo lo dabas.
La luna que fue fiel testigo, de lo que existió.

Palabras del alma, que el tiempo desgasta;
promesas de amor que en la brisa se apagan;
caricias de miel que las olas, el mar se llevo.

Ref:
Se te olvidó,
cuando decías que te hiciera eternamente mía;
y te entregabas hasta el fin,
para beber del agua pura de mi amor...!

Se te olvidó
cuando me diste en cada beso entero el corazón;
se te olvidó, que me querías,
y me decías que serías solo para mi,
enamorada y ahora ya no estás.

Recuerdo el deseo que había en tu mirada,
soñabas conmigo entre sabanas blancas;
contabas las horas por verme si no estaba, yo.

Hay anhelos sinceros que un día se fueron,
tristezas que llevo, y que hoy me desgarran;
pesares atados a un tiempo, que no volverá .

Ref:
Se te olvidó,
cuando decías que te hiciera eternamente mía;
y te entregabas hasta el fin,
para beber del agua pura de mi amor...!

Se te olvidó
cuando me diste en cada beso entero el corazón;
se te olvidó, que me querías,
y me decías que serías solo para mi,
enamorada y ahora ya no estás.

Je Bent Het Vergeten

Ik herinner me de liefde die je me tot gisteren beloofde;
de nachten van idylle waarin je alles gaf.
De maan die een trouwe getuige was, van wat er was.

Zielenwoorden, die de tijd verslijt;
beloften van liefde die in de bries vervagen;
zoete aanrakingen die de golven, de zee meenam.

Ref:
Je bent het vergeten,
toen je zei dat je me voor altijd van jou wilde maken;
en je gaf jezelf tot het einde,
om te drinken van het pure water van mijn liefde...!

Je bent het vergeten
toen je me in elke kus je hele hart gaf;
je bent het vergeten, dat je van me hield,
en me zei dat je alleen voor mij zou zijn,
verliefd en nu ben je er niet meer.

Ik herinner me de verlangens die in je blik zaten,
jij droomde met mij tussen witte lakens;
jij telde de uren om me te zien als ik er niet was, ik.

Er zijn oprechte verlangens die op een dag verdwenen,
verdriet dat ik meedraag, en dat me vandaag verscheurt;
verdriet verbonden aan een tijd, die niet terugkomt.

Ref:
Je bent het vergeten,
toen je zei dat je me voor altijd van jou wilde maken;
en je gaf jezelf tot het einde,
om te drinken van het pure water van mijn liefde...!

Je bent het vergeten
toen je me in elke kus je hele hart gaf;
je bent het vergeten, dat je van me hield,
en me zei dat je alleen voor mij zou zijn,
verliefd en nu ben je er niet meer.

Escrita por: Kike Santander