395px

Vleugels van de Kolibrie

Pablo Ochoa Cordero

Alas de Colibrí

Duerme como si el mundo no doliera
Como si todo
Aún pudiera ser canción
Y yo te miro
Y no me cabe en el pecho
La certeza de que viniste
A enserñarme el corazón
Tienes la risa como alas de colobrí
Ligera e fugaz
Pero imposible de olvidar
Y a vocês temo
No estar a la altura
Del milagro
Qué suerte comenzar

Alas de colibrí
Vuela donde el alma diga sí
No dejes que nadie te corte el viento
Ni que el miedo sea el dueño del intento
Alas de colibrí
Pero raíz de ceibos
Si hace falta resistir
Eres mi esperanza más pequeña y más gigante
Mi canción sin final
Mi estribillo constante

Yo no quiero enserñarte a no caerte
Quiero enserñate a levantarte bien
Que los errores son mapas escondidos
Y que el amor, también duele, pero está bien

Si un día no estoy
Y lá vida se enreda
Escucha este canto como quien recuerda
Que te amé con una fe desmedida
Y que tu libertad fue Mi mejor poesía
Alas de colibrí
Solo tú sabrás hacia dónde ir
No te vistas nunca con disfraces ajenos
Que ser tú, será siempre tu vuelo más pleno
Alas de colibrí
Mi nido estará en ti
Aunque ya no esté aquí
Sigue bailando con Los ojos abiertos
Que el mundo también puede ser cierto

Y si alguna vez te tiemblan los pasos
Cierra los ojos
Y escucha en el viento
Mis brazos

Vleugels van de Kolibrie

Slaap alsof de wereld geen pijn doet
Alsof alles
Nog steeds een lied kan zijn
En ik kijk naar je
En het past niet in mijn borst
De zekerheid dat je kwam
Om mijn hart te onderwijzen
Je hebt de lach als vleugels van een kolibrie
Licht en vluchtig
Maar onmogelijk te vergeten
En ik vrees
Niet aan de verwachtingen te voldoen
Van het wonder
Wat een geluk om te beginnen

Vleugels van de kolibrie
Vlieg waar de ziel ja zegt
Laat niemand je de wind afsnijden
Of laat de angst de baas zijn over de poging
Vleugels van de kolibrie
Maar met de wortels van ceibos
Als het nodig is om te weerstaan
Jij bent mijn kleinste en grootste hoop
Mijn eindeloze lied
Mijn constante refrein

Ik wil je niet leren om niet te vallen
Ik wil je leren om goed op te staan
Want fouten zijn verborgen kaarten
En dat liefde ook pijn doet, maar dat is oké

Als ik er op een dag niet ben
En het leven zich verstrikt
Luister naar dit lied zoals iemand die zich herinnert
Dat ik je heb liefgehad met een ongebreidelde geloof
En dat jouw vrijheid mijn mooiste poëzie was
Vleugels van de kolibrie
Alleen jij weet waarheen te gaan
Verkleed je nooit in andermans kostuums
Want jezelf zijn, dat zal altijd je mooiste vlucht zijn
Vleugels van de kolibrie
Mijn nest zal bij jou zijn
Ook al ben ik hier niet meer
Blijf dansen met je ogen open
Want de wereld kan ook echt zijn

En als je ooit twijfelt in je stappen
Sluit je ogen
En luister in de wind
Naar mijn armen