A Galopar
Las tierras, las tierras, las tierras de España
las grandes, la sola desierta llanura
galopa caballo cuatralbo, jinete del pueblo
que la tierra es tuya
A galopar, a galopar, hasta enterrarlos en el mar (bis)
A corazón, suenan, suenan, resuenan
las tierras de España en las herraduras
galopa caballo cuatralbo, jinete del pueblo
que la tierra es tuya
A galopar, a galopar, hasta enterrarlos en el mar (bis)
Nadie, nadie, nadie, que enfrente no hay nadie
que es nadie la muerte si va en tu montura
galopa caballo cuatralbo, jinete del pueblo
que la tierra es tuya
A galopar, a galopar, hasta enterrarlos en el mar (bis)
Galopperen
De landen, de landen, de landen van Spanje
het grote, de enige verlaten vlakte
galoppeert het witte paard, ruiter van het volk
want de aarde is van jou
Galopperen, galopperen, tot we ze in de zee begraven (bis)
Met hart, klinken, klinken, weerklinken
de landen van Spanje in de hoefijzers
galoppeert het witte paard, ruiter van het volk
want de aarde is van jou
Galopperen, galopperen, tot we ze in de zee begraven (bis)
Niemand, niemand, niemand, want er is niemand
want wat is de dood als je op je paard zit
galoppeert het witte paard, ruiter van het volk
want de aarde is van jou
Galopperen, galopperen, tot we ze in de zee begraven (bis)
Escrita por: Rafael Alberti