O Viajante
Eu tinha tanta fome de ir embora,
Pra ver a vida como a vida era,
Pra aquele teu conselho eu não liguei,
Agora eu vejo o quanto me enganei
Refrão
Manda-me um bilhete de regresso ou venha me buscar não ando bem.
Pensei que abandonar-te era progresso
Mas sem o teu amor não sou ninguém.
Peguei a minha herança e fui embora
De todos os manjares eu provei
Não houve nada que eu não fiz lá fora
Mas nem por isso eu me realizei
Dinheiro, amores, drogas, malandragem
Eu tinha tudo isso e muito mais
Gastei a minha herança na viagem
Comprei a vida mas não tenho paz
Eu vi a vida como a vida era,
E vi que a vida às vezes dói demais,
Viver sem teu amor é uma quimera
Eu volto a ser teu filho pra ter paz
Aos poucos eu ensaio aquele abraço
Que um filho arrependido dá no pai
Na hora em que eu voltar ao teu regaço
Te juro que eu não saio nunca mais
De Reisiger
Ik had zoveel honger om te vertrekken,
Om het leven te zien zoals het leven was,
Voor dat advies van jou gaf ik geen moer,
Nu zie ik hoeveel ik me vergist heb.
Refrein
Stuur me een briefje om terug te keren of kom me halen, ik voel me niet goed.
Ik dacht dat je verlaten een vooruitgang was,
Maar zonder jouw liefde ben ik niemand.
Ik nam mijn erfenis en ging weg,
Van al het lekkers heb ik geproefd.
Er was niets dat ik daarbuiten niet deed,
Maar daardoor voelde ik me niet vervuld.
Geld, liefdes, drugs, schurkenstreken,
Ik had al dat en nog veel meer,
Ik gaf mijn erfenis uit op de reis,
Kocht het leven maar heb geen rust.
Ik zag het leven zoals het leven was,
En ik zag dat het leven soms te veel pijn doet,
Leven zonder jouw liefde is een illusie,
Ik word weer jouw zoon om rust te hebben.
Langzaam oefen ik die omhelzing,
Die een spijtige zoon zijn vader geeft,
Op het moment dat ik weer in jouw schoot ben,
Zweer ik dat ik nooit meer wegga.