Mi Dicha Lejana
Sublime añoranza guarda el alma mía
Y trae la tristeza de mi soledad,
Pienso en el futuro ya sin esperanza
Porque en la distancia tú me olvidarás.
Si en tu cabecita llevas todavía
Algo de la dicha de nuestro querer,
Piensa que yo lejos debo sufrir tanto
Sin ningún consuelo en mi padecer.
Porqué dejaré de añorarte
Rojhayjhú eteiva che mborayjhú mi
Podré sucumbir tal vez
Ajhecá rasagui ne cunu’u mi.
Hoy que la sombra del martirio invade
El triste santuario de mi alma en dolor,
Surge tu recuerdo como una esperaza
Trayéndome el néctar de tu boca en flor.
Suspirando evoco tantos días felices
De dicha infinita que no olvidaré
Y en mis noches tristes de nostalgias llenas
Por seguir viviendo en ti pensaré.
Porqué dejaré de añorarte
Rojhayjhú eteiva che mborayjhú mi
Podré sucumbir tal vez
Ajhecá rasagui ne cunu’u mi.
Mijn Verre Geluk
Sublieme heimwee houdt mijn ziel vast
En brengt de droefheid van mijn eenzaamheid,
Ik denk aan de toekomst, al zonder hoop
Want in de afstand zul je me vergeten.
Als je in je hoofd nog steeds hebt
Iets van het geluk van onze liefde,
Denk dan aan het feit dat ik ver weg zoveel lijd
Zonder enige troost in mijn lijden.
Waarom zou ik stoppen met jou te missen
Rojhayjhú eteiva che mborayjhú mi
Misschien zal ik bezwijken
Ajhecá rasagui ne cunu’u mi.
Vandaag, nu de schaduw van marteling
Het treurige heiligdom van mijn pijnlijke ziel binnendringt,
Komt jouw herinnering als een hoopvolle glimp
En brengt me de nectar van jouw bloeiende lippen.
Zuchtend roep ik zoveel gelukkige dagen op
Van oneindig geluk dat ik niet zal vergeten
En in mijn treurige nachten vol nostalgie
Zal ik blijven leven in gedachten aan jou.
Waarom zou ik stoppen met jou te missen
Rojhayjhú eteiva che mborayjhú mi
Misschien zal ik bezwijken
Ajhecá rasagui ne cunu’u mi.